•• Twee gedichten uit Olifantenvleugels van David Huyghe, “een ode aan kleine dingen, aan grote dingen, aan tederheid, kapotte regenwolken en het slurfje van de maan”.

Kom
naar beneden.

In mijn met diepe bassen
kloppende
hart.

Vandaag behoren
tot de mogelijkheden:

paarse snorharen plukken,
het vuurschaap hypnotiseren
een glasdroom blazen

of doodstil hurken in het lange, blauwe gras
en over de heuvels kijken.

•••

Met lede ogen zie je het aan:

een handvol badparels,
een zeepaardje,
je gekneusde paraplu,
mandarijnenschillen,
een kokosnoot,
drie sneeuwballen,
een tijdsbom,
je versleten pantoffels,
de sieraden van oma,
een haast volledig gesmolten klompje licht,
een zakhorloge,
een zonnebril,
je eerste pennenzak,
mama’s vampierentandjes,
Otto’s perziken,
je ingeblikte minimaan,
de uitgemergelde ijsbeerknuffel,
een kapotte regenwolk,
zelfs ons godvergeten
wit, roodogig
labkonijn.

Met dezelfde souplesse verdwijnt alles in de hoed van de goochelaar.
Alsof het niets is.

David Huyghe (1982)
uit: Olifantenvleugels (Pelckmans, 2026)

---

•• Abonnees van Laurens Jz Coster krijgen iedere werkdag een gedicht in hun mailbox