De redactieleden van het nieuwe katern Mondiaal Neerlandistiek stellen zich aan je voor. Dit keer: Annemarie Toebosch van de University of Michigan.

Wie ben je, waar werk je en wat doe je met neerlandistiek?

Mijn naam is Annemarie Toebosch. Ik heb Engels gestudeerd en de lerarenopleiding gedaan aan de Radboud Universiteit (toen nog Katholieke Universiteit Nijmegen) voordat ik in 1995 naar de VS emigreerde en promoveerde in Chomskyaanse taalkunde aan de Universiteit van Michigan. Nu ben ik daar Teaching Professor in Germaanse Talen en directeur van het programma Nederlands. Verder ben ik geaffilieerd faculteitslid in Joodse Studies en geef ik een van de grootste Holocaust-cursussen aan mijn instituut. Mijn werk gaat in tegen koloniale en/of niet-joodse machtsstructuren. Aan ons programma wordt Surinaams Nederlands als Vreemde Taal niet alleen onderwezen—door mijn college Denice Gravenstijn—maar is het de hoofdvariant die studenten leren. Ik ben bestuurslid van de American Association for Netherlandic Studies en mijn opinies zijn gepubliceerd in o.a. The Conversation en Truthout.

Waarom is de internationale neerlandistiek zo’n interessant vakgebied om in te werken?

Ik vind het geweldig om binnen de internationale neerlandistiek te werken omdat de vertaalslag van één taal en cultuur naar de ander de mogelijkheid biedt allerlei vastgeroeste ideeën onderuit te halen. Er is geen betere manier om het mens-zijn te leren kennen, hoe ingewikkeld soms ook. Als een student gefascineerd naar mij toekomt met twee woorden, gescheiden (separated/segregated) en verscheiden (diverse), en mij vraagt welk woord het best de Nederlandse verzuiling beschrijft, dan is mijn week weer compleet.

Wat zou iedereen volgens jou moeten weten over de internationale neerlandistiek?

Het zou goed zijn als neerlandici en geïnteresseerden binnen en buiten het taalgebied beter gaan begrijpen dat de internationale neerlandistiek een unieke mogelijkheid biedt om een rechtvaardigere balans te creëren binnen de neokoloniale wereldorde. In de VS bijvoorbeeld bevindt de internationale neerlandistiek zich op Nederlands-koloniaal grondgebied. Onze studenten leren naast Surinaams Nederlands over inheemse talen die het Nederlands overleefd hebben of daarbinnen gedwongen verplaatst zijn, zoals bijvoorbeeld Munsee, de ernstig bedreigde taal van de Lenape, de inheemse bevolking van het gebied in en rond New York en de urgente initiatieven om deze taal te revitaliseren. 

Wat voor teksten hoop je te gaan zien op Mondiaal Neerlandistiek?

Ik hoop meer teksten te gaan zien die de canon van de Neerlandistiek dekoloniseren. Ik bedoel hiermee niet alleen een toenemende diversiteit aan stemmen—dat zien we gelukkig steeds meer—vooral ook teksten, beeldmateriaal en initiatieven die niet via de Lage Landen lopen. Materiaal kan bijvoorbeeld etnisch en raciaal divers zijn om vervolgens nog steeds niet direct het perspectief van het Mondiale Zuiden—waaronder de inheemse volkeren van Noord Amerika—te vertellen. In de VS bestaat de boodschap: “nothing about me without me”, en ik hoop dat Mondiaal Neerlandistiek deze leidraad meer gaat hanteren.