80 jaar Gerrit Komrij
16-01-2025
Wee je gebeente als je er niet net zo over denkt als zij. Dan prediken ze ineens niet meer, dan nemen ze meteen de wapenen van de boycot en het verbod ter hand, zoals ze vroeger maar al te gretig hun wijwaterkwast lieten vallen om naar de knuppel te grijpen.
Bron: ‘Pleidooi voor de rokende racist’ in Lof der simpelheid (1988)
15-01-2025
Het lijkt een vooruitgang, maar vergis u niet – onze zendelingen zijn nog dezelfde fanatici, dezelfde geestdrijvers, dezelfde bemoeiallen. Ze proberen nog altijd met de Islam het Christendom op de been te houden en ze bestrijden onderdrukking met onderdrukking.
Bron: ‘Pleidooi voor de rokende racist’ in Lof der simpelheid (1988)
14-01-2025
De buitenlandse zending is verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een binnenlandse zending, die van het antiracisme en de anti-discriminatie.
Bron: ‘Pleidooi voor de rokende racist’ in Lof der simpelheid (1988)
13-01-2025
Wat de antiracisten en de bestrijders van antisemitisme zo node ontberen is een gepast stilzwijgen op zijn tijd.
Bron: ‘Pleidooi voor de rokende racist’ in Lof der simpelheid (1988)
12-01-2025
Dat die momenten er waren beseffen we pas wanneer ze voorbij zijn. We hebben onze zwaarte teruggekregen. Zeurende koppijn hebben we en het getob over ons afgeleefde vel verlaat ons geen seconde. We lopen uren te ijsberen over één zin, overwegen in alle ernst om in godsnaam maar ergens een idee te stelen en het gedicht dat we proberen te schrijven ziet zwart van de doorhalingen. De melodie ontbreekt. We zijn weer de moeizaam knutselende lomperiken van daarvoor.
Bron: ‘Overgave’ in Humeuren en temperamenten (1989)
11-01-2025
Je zinnen vallen samen met je ideeën, je ideeën worden vanzelf muziek. Het zijn geen dode woorden die je opschrijft, ze zweven lichtgevend boven het papier, als vuurvliegjes in een zomernacht. Elk gedicht dat je nu zou schrijven zou een klein mirakel worden. Je hoefde het maar te willen en het stond er. Geen woord kon door een ander woord verbeterd worden.
)
Bron: ‘Overgave’ in Humeuren en temperamenten (1989
10-01-2025
Er zijn momenten – je kunt ze niet afdwingen en het deert ze niet of ze wel gelegen komen – dat alles wat je schrijft precies zo op het papier belandt als je het wilt. De zinnen zijn precies goed van lengte, de cadans van de woorden danst mee op de maat van je bezieling en op tijd schiet je de laatste, beslissende wending te binnen die van het geheel iets gaafs en glanzends maakt.
Bron: ‘Overgave’ in Humeuren en temperamenten (1989)
09-01-2025
Je hoort soms mensen beweren dat ze zo ‘lekker’ in hun lichaam zitten. Dat hun lijf ze zo door en door past. Ze voelen zich, zeggen ze, precies op maat gesneden en schijnen met die bewering wonderwat te bedoelen. En er wonderwat mee in hun schik te zijn.
Bron: ‘Onmatigheid’ in Humeuren en temperamenten (1989)
08-01-2025
Het is een omslachtige, aan therapeutische prietpraat ontleende manier om hun narcistisch welbehagen aan te duiden. Het is het soort zelfbewustzijn dat types uit de tv-reclame, de modebladen en de reisfolders uitstralen. Meer gladheid dan harmonie. Meer huidcrème dan hersens.
Bron: ‘Onmatigheid’ in Humeuren en temperamenten (1989)
07-01-2025
Heb mededogen met de machtigen en machtsbegerigen. Het kost ze zoveel moeite een voortdurend tot argwaan bereid publiek van hun goedheid te overtuigen.
Bron: ‘Machtsbegeerte’ in Humeuren en temperamenten (1989)
