Tussenuur Midwinterdag - De geur van oude jassen, de gang met kalken licht om in te dwalen; een schateren - grindstorting - uit een klasse; en dan hoort men de school weer ademhalen. Dit is mijn land. Ik zal niet meer verkassen: Dr. I.G.M. Gerhardt, oude talen. Vergeef mij, God, mijn duizendvoudig falen. Ik kon dit nimmer in mijn schema passen. … [Lees meer...] overGedicht: Ida Gerhardt – Tussenuur

Gekruide kamperfoeliegeur Een stokroos in zijn volle fleur Een late vlinder bij het perk Een buurman op zijn veld aan 't werk Een kater die zich zalig zont Een smaak van honing in de mond Een maaltijd rijk en naar den aard Waarbij geen knoflook werd gespaard Een kleine kring van vrienden die Verslingerd zijn aan poëzie; Dat alles, mèt een goed glas … [Lees meer...] overGedicht: Jan Greshoff – Gekruide kamperfoeliegeur

Caligula Waar later reseda’s en radijzen bloeien Dit is in mei en in een tuin en langs de sporen Van een landelijke trein Is thans In de vrieswind en in december In de wind zonder licht zonder herders zonder vogels Zonder enige kans een veulen doodgevroren … [Lees meer...] overGedicht: Hugo Claus – Caligula

Lijfsbehoud Tulpen te tuimelen op de verte staan zo wil ik je nog raken bij het zwermen van verhevigde duiven waarop de zon sprenkelt zijn vette vingers lentelicht. Drijfluchten donkeren. Gedrum is er, en droefte. Plens ik bloesem op dit rode blad, het is een pad wég van mijn bloedbevlekte hand. Moedwillig ik ruk je de maan en de man en de letters van het bordkarton … [Lees meer...] overGedicht: Dirk Vekemans – Lijfsbehoud

Zeeroep Ik ging gelooven dat ik nu zou rusten, Den winter in 't ommuurde stadje blijven, Een huis bewonen, klare zinnen schrijven En voor het eerst wat langer voortgekuste Vrouwen hier bij mij hebben en, ter ruste Met hen gegaan, lang in omhelzing blijven. En langzaam werden mij hun willige lijven Vertrouwd als vroeger vaak bezeilde kusten. … [Lees meer...] overGedicht: J. Slauerhoff – Zeeroep

De schalmei Zeven zonen had moeder: Allen heetten Peter, Behalve Wanjka die Iwan heette. Allen konden werken: Een was geitenhoeder, Een vlocht sandalen, Een zelfs bouwde kerken, Maar Iwan die Wanjka heette Wilde niet werken. … [Lees meer...] overGedicht: J. Slauerhoff – De schalmei

• Ter gelegenheid van de voetbalderby Sparta-Feyenoord, komende zondag. Phida Wolff was een in Feyenoord-kringen beroemde administrateur en chroniqueur van de club. En soms dichter. Laatste wil Honi soit qui mal y pense Het liep af met opa Bakker, wat je in zijn ogen las, zodat ’t voorland van de stakker weldra het Hiernamaals was. Kreunend lag hij op zijn … [Lees meer...] overGedicht: Phida Wolff – Laatste wil

Schrenslompen Schrenslompen, dat doe je in een schuurtje als het koud is. Schrijlingse geiligheid, slompen is sowieso al hartverwarmend maar schrens, dat is schrijnend, beverig, heartrending. Schr, schr, een schrobzaagje. Met jouw armpje tussen mijn benen, in de kou hou ik het meest van jou. Slompen? Een niet bestaand woord is het beste woord voor intieme en … [Lees meer...] overGedicht: Anneke Brassinga – Schrenslompen

Nieuwe titels in de DBNL, waaronder veel van Anna Blaman. Flirtation De ganse stad zwicht in mijn vuist en om de hemel niet te schenden moet ik mij fluist'rend tot u wenden in woorden honderdvoud gekuist Wij zweven in de kleurenwand van berstensmooi zeepbelgedroom Ik manoeuvreer - en gij laat loom alle verantwoording aan kant Wanneer wij op een klip … [Lees meer...] overGedicht: Anna Blaman – Flirtation

Misschien te helpen 'Wat scheelt je, Jan? Heb je verdriet?’ ’Ja…neen, maar ‘k heb zoo’n kiespijn, Piet!’ ‘Is ’t kiespijn? Ik beklaag je, man! ‘k Had zelf daar lest mijn portie van.’ ‘Zoo? En wat heb je er aan gedaan?’ ‘Ja- ‘k ben half gek naar huis gegaan, En ‘k zette naast mijn vrouw mij neêr, Die heel meêwarig, lief en teêr, Mij zachtjes streelde langs de wang, En … [Lees meer...] overGedicht: E. Laurillard – Misschien te helpen