Uit Hans Tentijes net verschenen bundel Om en nabij.   Van over zee Een strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken om wat zich er ooit voltrokken heeft en misschien nog steeds niet is gewist - met de wolken wegdrijvende, weer te binnen geschoten, willekeurige, grillige momenten, maar er is zoveel horizon … [Lees meer...] overGedicht: Hans Tentije – Van over zee

‘Tussentijdse rapportage’ van Ingmar Heytze is een van de gedichten in de nieuwe editie van poëzietijdschrift Het liegend konijn.   Tussentijdse rapportage Het regent maar dat gaat voorbij. De zolder waar ik schrijf is waar ik leef zoals ik vroeger deed. De rest van het huis, onder het luik, is voor het gezin waarin ik vader ben. De boeken zijn op alfabet … [Lees meer...] overGedicht: Ingmar Heytze – Tussentijdse rapportage

Sonnet van de burgerdeugd De trammen tuimlen door de lange straten, al 't leven buiten en de ramen dicht, wat thee voor ons en de avond te verpraten, de lamp streelt rustig ons voornaam gezicht. Inbrekers, wurgers, rovers en piraten, en de eerste zondvloed en het laatst gericht, elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten. O thee! o vriendschap! o kalmerend … [Lees meer...] overGedicht: E. du Perron — Sonnet van de burgerdeugd

De herfst De herfst maakt alles ijler, lichter, de loofrook en het groen der velden; de molens worden traag, de bomen fluisteren hoog van lege nesten. De lucht is dun, de wolken bleken roerloos weg boven de einder. Er gaat een bader, stroef en amechtig nog van de zomer, maar het bloed wordt ijler, lichter met de herfst en langzaam glijden zijn gebaren weg in de … [Lees meer...] overGedicht: Hans Warren – De herfst

‘Bakker’ van Paul Demets is een van de gedichten in de nieuwe editie van poëzietijdschrift Het liegend konijn.   Bakker Dit huis kan nergens heen. Windstil. Hij maalt mijn woorden niet tot meel, maar mengt blikken als krenten door het deeg. Wat oprijst, wordt haast zijn gezicht. Als hij even maar de kamer verlaat, hijgt van afwezigheid zijn adem boven de … [Lees meer...] overGedicht: Paul Demets – Bakker

Nieuw in de DBNL: Gerard Walschap, Louis Couperus, Willem Kloos, Belcampo, Ernest Claes, Anna Blaman – en Emanuel Hiel (+ nog een gedicht).   Zoete kussen Voor hare venster bloeijen rozelaren, en wil zij dat ik heimlijk haar kom kozen dan smijt ze mij twee purperroode rozen. Twee purperroode rozen mij verklaren: twee purperroode lippen zijn zoo … [Lees meer...] overGedicht: Emanuel Hiel – Zoete kussen

Uit Monniksoog, de nieuwe bundel van Cees Nooteboom.   Mijn broer afgrond, mijn zuster bergstroom, mijn moeder riet voor een hut, mijn vader schimmel op roestbruine rotsen, zijn vader familie van vissen, watergedaante met longen, net als jij. Niemand had ons bedacht, wij zaten in het gruis van de eerste seconde, wij zijn er vanaf het begin. Pas later kregen … [Lees meer...] overGedicht: Cees Nooteboom – Mijn broer afgrond, mijn zuster bergstroom

Uit Vrije uitloop, de tweede bundel van Saskia Stehouwer.   verhalen over zij het land waar je eerder leert schieten dan spreken zit om de tafel met het land waar je bloedgroep bepaalt of je een baan krijgt of het raam uitspringt samen met het land waarvan de president acht keer getrouwd is en het land dat gevangenen eerder vrijlaat als ze boeken lezen ze … [Lees meer...] overGedicht: Saskia Stehouwer – verhalen over zij

Hubert van Herreweghen is vrijdag overleden. Visioen Een jongen zit op een steen, een jongen van negen jaar, een jongen met donker haar, de kin op de vuist, alleen, zodat gij gaan denken zoudt dat hij daar in marmer zit, de zuidkant van de zon is wit, de noordkant bemost en koud. Maar het lichaam, wat gij ziet, van zijn schoonheid onbewust, volmaakt … [Lees meer...] overGedicht: Hubert van Herreweghen – Visioen

Hubert van Herreweghen is vrijdag overleden.   Zwart lam Op de wandelingen in mijn klein leven zag ik grote dingen de wolf van Gubbio het lam dat stond te zingen op de Chaussée Brunehaut een zwart lam – en het zong. ´t Was winter nog de korte maand het regende ijs een boogscheut achter Edingen waar een geheim begint van taal en tijd van vliezen nat en … [Lees meer...] overGedicht: Hubert van Herreweghen – Zwart lam

Pas verschenen: Wie wil stralen die moet branden. Citaten en aforismen van Lucebert. Met niet eerder in druk verschenen tekeningen van Lucebert. Bekijk hier.   hu we wie voor de schrijver van (o.a.) jacques en jacqueline de braakstalen code der distantie tienticht de tientand andermaal de luchtprofetie vol van keel de o-koek de ochtendslagen heet omhullunduw … [Lees meer...] overGedicht: Lucebert – hu we wie

Nieuw in de DBNL: Gerard Walschap, Louis Couperus, Willem Kloos, Belcampo, Ernest Claes, Anna Blaman en Gerrit Achterberg (en meer).   Verschijning Terwijl het regent tusschen u en mij is elke afstand bezig te vermind'ren. Ieder figuur aanschouwt zijn overzij zonder zich door de stof te laten hind'ren. En vage sluiers nemen omtrek aan. Een omgekeerde orde … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Achterberg – Verschijning

Allerzielen En lange stoeten van zwarte vrouwen Gaan langs de graven en weenen, weenen.... De lange sluiers van zware rouwe Schuren jamm'rend-schril op de kille steenen.... Veel lange stoeten van doode droomen Gaan spokig-zacht langs m'n oogen heene, De blaren vallen van bruine boomen, Mist hangt op de aarde te weenen, weenen. Annie Salomons … [Lees meer...] overGedicht: Annie Salomons – Allerzielen

Linda-Lou Mijn Linda-Lou verblijft onthecht en roerloos in een gladde kist. Twee cent zijn op haar blik gelegd. Naar mij wordt, lees ik hier, gedregd. Men heeft haar lichaam opgevist onder Terhorne, in de mist. In kleine letters staat gezegd wat men vermoedt en zoal gist. Laat ze maar raden, Linda-Lou. We weten zelf het best hoe moe we elkaar waren – … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik van Teylingen – Linda-Lou

Halloween Stil als de dood van een dode die niemand kent is het overal buiten je kamer waar je danst in je eentje als tevoren. Maar ook daar hoor ik wat je niet zegt zoals ik het wil horen. Ver van het verfomfaaid Europa waarover het heiige dodelijke daalt binnenkort staan wij naar elkaar te staren bijna dood als plastic stoelen en jij noch ik die de moord op mij of … [Lees meer...] overGedicht: Hugo Claus – Halloween

't Menschelijk verstand. Wat is des menschen geest beperkt! - Hoe lang, hoe zwaar hy zwoegt en werkt, Hoe vlijtig hy doorzoekt, hoe kloek hy is in 't gissen, Van niets is hy gewis, niets weet hy in den grond. 't Is al voor hem omringd van dichte duisternissen, Waar in nooit schemer daagt van 't licht der morgenstond. Dat vrij de toorts der wetenschap In de oogen … [Lees meer...] overGedicht: Willem Bilderdijk – ’t Menschelijk verstand

Voorpost Mooglijk woon ik dezen winter In de kleine, planken zeehut Waar de vonders komen schuilen Voor de vlagen van het noodweer, Met niet anders in mijn ooren Dan het dreunen van de golven En het razen van den stormwind Langs de flanken van het duin. Mooglijk woon ik heel den winter In dien wanklen, houten voorpost Waar het daglang huilt en dondert En de … [Lees meer...] overGedicht: Willem Hussem – Voorpost

‘Winterzin’ staat in Splendor, de nieuwe bundel van H.C. ten Berge (+ nog een gedicht).   Winterzin Een grijze lucht die urenlang op sneeuwen stond, zich inhield, schuchter toen een handvol vlokken zond als een belofte voor de nacht waarin je wakend lag te slapen tot de dageraad het sneeuwen niet meer tegenhield en je gonzend van geluk de dag begon en … [Lees meer...] overGedicht: H.C. ten Berge – Winterzin

Gevens, Gegevens, Gegevens, Gegevens, Ge- vroeger schreef ik ‘mooi leven is voorbij van honger schreeuwt de afgrond’ en iedereen zei, die gekke Gijsen, dat kun je toch niet meer maken al die emotionele versjes. Later gaf ik ze wel eens gelijk want een dichter is ook maar een mens en als ik savonds in een kroeg zat dacht ik, ja hoor, koele objektiviteit is toch maar … [Lees meer...] overGedicht: Wim Gijsen – Gevens, Gegevens, Gegevens, Gegevens, Ge-

'Champagne' van Anne-Fleur van der Heiden komt uit Handboek voor een optimistisch leven, een bundeling verhalen, gedichten, essays en kunst van digitaal cultureel magazine De optimist.   Champagne Nu ik mezelf lang genoeg heb rondgedraaid wordt het tijd stil te staan te groeien en de draagkracht te hertaxeren als een voorjaarsbloem, pril en jeugdig op haar … [Lees meer...] overGedicht: Anne-Fleur van der Heiden – Champagne

Het grote voorkamerraam hebben we met houten strips in kleine ruitjes verdeeld. Erg gezellig staat dat. Er tegenaan staat de eettafel waar we zondags brunchen als Marc-jan terugkomt van het trimmen. * Als Marc-Jan z'n salarisverhoging doorgaat krijg ik misschien een autootje voor mezelf! Kan ik meedoen met de poule die ied're dag de kinderen haalt en brengt. En … [Lees meer...] overGedicht: Thomas Rap – vijf gedichten

Onder de deken van de koude denkt de aarde na. Drie maal drie en drie onthouden: poëzie en algebra. * Na een nacht waarin ik een meisje was dat urenlang – soms veranderde zij, op afstand, in mijn moeder – de elfstedentocht leidde, nu weer terug in Londen, de ontbijtlucht – de hindernissen van de tocht, onder de vloer door van een schuurtje, als meisje, als … [Lees meer...] overGedicht: K.L.Poll – drie gedichten

Gedragen kleding 1 Hun eens per week gewassen voeten in veelvuldig gestopte sokken in eeuwig gepoetste bottines gingen tweemaal 's zondags ter kerke in onwennig statige tred. Jij, vader, sprong er nog uit in je dure lakense jas, je streepjesbroek die - hoe is het godsterwereld mogelijk - fantasiebroek genoemd werd (en misschien nog wel wordt). … [Lees meer...] overGedicht: J. Eijkelboom – Gedragen kleding

De begrafenis van de dichter Plotseling reed hij (zoals altijd: waar vandaan?) op zijn racefiets naast hem In poloshirt met korte mouwen vanuit een zijstraat plotseling naast hem met één oog Kijkend naar de kist met 't andere op de weg, de werkelijkheid van asfalt, glas en katten … [Lees meer...] overGedicht: J. Bernlef – De begrafenis van de dichter

Elvis Peeters vertaalde gedichten/liederen van Henric van Veldeke, onlangs verschenen in Ik bid de liefde. Het zijn goede nieuwe tijden nu de vogels vreugd verspreiden, zingend, waar men bloemen ziet. Dit zijn de jaargetijden die ons graag verblijden, ik daarentegen ben het niet: mijn domme hart smoorde mijn lied, zodat ik hard en zwaar moet lijden aan het lot dat … [Lees meer...] overGedicht: Henric van Veldeke & Elvis Peeters – Het zijn goede nieuwe tijden