Uit Nergens anders, de nieuwe bundel van Hans Tentije. De hazenVoor Irene Grijzenhout Stel je de hazen voor die elkaar nazitten op de randvan een uit een Etruskische tombeopgedolven bronzen schaal, in deze gesloten cirkelgang, een volkomenbewegingloos perpetuum en wie achtervolgt wie en wie vlucht er voor wie, stilgezetblijft de snelheid een illusievan begin noch … [Lees meer...] overGedicht: Hans Tentije • De hazen

Wat is er meer? mijn lief mijn lief wat is er meerje weet nooit meer dan je gelooftnu lig ik naast je en ik leerik zag zoveel over het hoofd je leven kent het oude zeerwaarvoor het lichaam bloeden moetmijn lief mijn lief wat is er meerde schade is door hoop vergoed ik weet de liefde is het meestben je er niet ik zie je weerik ben bij jou nu je dit leestmijn lief mijn … [Lees meer...] overGedicht: Arie Visser • Wat is er meer?

Uit Nachtlus, de debuutbundel van recensent Jeroen Messely. Habijt Er speelt een ononderbroken hond op je erfopdat je behoudt wat je hebt omheind. Hij blaft elk uur honderd keer opdat de ander,die wil, die klept, die geilt, gemuilkorfd blijft. Zijn tanden zijn de kantelen van je mond.Zijn keelgeluid het lid van je moordkuil. Je beseft, het zelf is een … [Lees meer...] overGedicht: Jeroen Messely • Habijt

Liedeken Terwijl u oogh noch somtijdts Vrienlijck stondt,En ick een kus mocht krygen van u mondt,Was niemand so geluckigh hier in ’t landt,Als ick mijn selven vandt. Dat is voorbij, en nu voel ick mijn hertAllenckxkens in een ander net verwert,Dat sacht als sijd’, my aen een Zieltje bindt,’t Geen sijns ghelijck naeuw vindt. Doch of ’t gheviel dat d’uyt-gebluste … [Lees meer...] overGedicht: Johan van Heemskerck • Liedeken

Verlaten Nu, dat mijn blonde ster is heengegaan,Zien mij de straten zoo verlaten aan.Nu zij daar niet meer gaat, de liefste mijn,Schijnt het mij toe, dat daar geen menschen zijn.En droomend dwaal ik door die schimmen heen,En zoek altoos naar haar, naar haar alleen,Waar ik toch weet, dat ik haar nooit meer vind,Mijn stralend schoone, blonde sterrenkind. P.A.M. Boele van … [Lees meer...] overGedicht: P.A.M. Boele van Hensbroek • Verlaten

Recentvertaaldegedichtenweek (5): Sonnet 130 van William Shakespeare, in een nieuwe vertaling (titel: Shakespeares Sonnetten, met de originele teksten en uitgebreide toelichtingen) door Bas Belleman. De originele versie plus eerdere (eigentijdse en klassieke) vertalingen van alle 154 sonnetten leest u op de website van Frank Lekens. 130 Mijn Liefje heeft geen ogen als de … [Lees meer...] overGedicht: William Shakespeare • Sonnet 130

Recentvertaaldegedichtenweek (4): ‘Deze wereld is geen conclusie’ uit Archeophonica van de Amerikaanse dichter Peter Gizzi. Vertaling: Jan H. Mysjkin. Deze wereld is geen conclusie Wanneer ik uit je raam kijk zie ik een ander raamik zie een bruiloft in mijn brein, een naald en een groefeen stem die golft Wanneer ik uit je raam kijk zie ik een ander raamdie bomen zijn … [Lees meer...] overGedicht: Peter Gizzi • Deze wereld is geen conclusie

Recentvertaaldegedichtenweek (3): ‘Kamerplanten’ en ‘Het omkruid in onze borst’ uit Je zult me vinden in elk woord dat ik schrijf van de Nederlands-Tunesische dichter Lamia Makaddam, die in het Arabisch schrijft. Vertaling: Abdelkader Benali. Kamerplanten Ik koop geen kamerplanten meer.Ze gaan altijd dood en daar erger ik me aan.Ik verzorg ze zoals ik een kind zou … [Lees meer...] overGedicht: Lamia Makaddam • Kamerplanten & Het onkruid in onze borst

Recentvertaaldegedichtenweek (2): ‘GEIL’ en ‘ONGELOVIGE’ uit Gedichten 2 van de Palestijns-Deense dichter Yahya Hassan, die eerder dit jaar is overleden (na een kort en turbulent leven). Vertaling: Lammie Post-Oostenbrink. GEIL IK WAS OPDRINGERIG EN KREEG HAAR ONWILEN DRONG MIJ OP VANUIT MIJN HEUPIK NAM HAAR ZONDER GEWELDZE GING OP DE BEDRAND ZITTENUITGEKLEED EN … [Lees meer...] overGedicht: Yahya Hassan • GEIL & ONGELOVIGE

Recentvertaaldegedichtenweek (1): ‘Herfstproeve’ uit ik kom van de zee van de Taiwanese dichter Yang Mu, die eerder dit jaar is overleden. De gedichten in de bundel zijn gekozen en vertaald door Silvia Marijnissen. Herfstproeve Ik hoor buiten voor het raam ongedurig een tuinschaar klikken,scherp, de geluiden slaan met plezier in de wind.Ochtendlicht sprenkelt hoog en laag … [Lees meer...] overGedicht: Yang Mu • Herfstproeve

De Kikvorsch, die zoo groot wil worden als een Os Een kikvorsch zag een os, dien zijschoon van gestalte en omvang achtte.Zijzelve, in haar geheel zoo groot niet als een ei,blaast zich in afgunst op en rekt zich, om te trachten,zoo kolossaal te worden als dat beest.Zij sprak: ‘Zus, let eens op mijn leest.Is het zóó al genoeg? Zeg op, ben ik er haast?’Nog lang niet.’ ‘Maar dan … [Lees meer...] overGedicht: Jan Prins • De Kikvorsch, die zoo groot wil worden als een Os

Twee hanen Twee hanen hadden vrede. Een kip voegt zich erbij,en brengt de poppen aan het dansen.Liefde, reeds Troje storttet ge in 't verderf, en gijwaart de inzet daar van de oorlogskansen,toen zich de Xanthos kleurde met zelfs godenbloed.Lang hielden de twee hanen in 't gevecht zich goed.In heel de buurt ging het gesprek over die heeren.Al wat een kam droeg, kwam als … [Lees meer...] overGedicht: Jan Prins • Twee hanen

Uit Voor permanente bewoning, de debuutbundel van Anna de Bruyckere. Zelfkennis Als je een ander dan jouw eigen deel van de wereldkon zijn, wat was je dan? Als je een dier wasen gewelf of grond, een ander mens – en dan het verband met wie je bent. Zou ik regen zijn? En van alles willenwassen, bewateren, gaten daveren in watplaats moet maken, aaien wie het nodig … [Lees meer...] overGedicht: Anna de Bruyckere • Zelfkennis

Vandaag het laatste gedicht uit de cyclus ‘De traagheid waarin ik verblijf’, tevens het laatste gedicht uit En de bomen, de nieuwe bundel van Patrick Conrad. De traagheid waarin ik verblijf (10) Al werd ik vaak gestenigd, met stenen heb ik nooit gegooiden minder nog heb ik beelden verwoest of steden vernield.Mijn wapens waren mijn woorden die ik voor waarheid hielden aan … [Lees meer...] overGedicht: Patrick Conrad • De traagheid waarin ik verblijf

Arthur Lava, een van de voormannen van de Maximalen, is overleden. Toekomstmuziek Geef mij de ballade uit de Hadesof een opgewekte blues, ik swing op elkehiphopversie van Vivaldi, mijn smaak kent geen limiet, dus leve het licht ontvlambaargeuzenlied, de wals voor weduwen en wezen,de bloedeloze stierenvechtersrapsodie. En vanzelfsprekend zweer ik bij de alchemievan … [Lees meer...] overGedicht: Arthur Lava • Toekomstmuziek

wees op mijn hand, doorwandeld goed alsuw suizeling huivert van zichzelf en deontvolking wijkt tot in de instincten hoe golft uw bodem als de huid op hethart des lichaams dat zijn kloppingboort tot in de grotten hun angsten en de drenkplaatsen en uitspanningen hunnotie verdringend en aanklampendhun opluchting, vrezend hun overmoed — ver uit het midden van de wegen en … [Lees meer...] overGedicht: Kees Ouwens • wees op mijn hand

Uit Jouw zwaartekracht mijn veer, de nieuwe bundel van Tom Van de Voorde. Een kwestie van uitdrukking Op het punt iets te zeggenvraag je me waaromik niets zeg Ik vermijdde vergelijkende trapen doe ietsmet mijn eerste zin Je zwijgtwanneer me ontgaatwat eerder is gezegd Het duurt langvoor de dag weer lijktop de vorige Tom Van de Voorde (1974)uit: Jouw … [Lees meer...] overGedicht: Tom Van de Voorde • Een kwestie van uitdrukking

In diepe genotsvoldaanheid In diepe genotsvoldaanheidoverschouw ik uw blonde naaktheid:inwendig straalt de gloed van uw bloed;mijn mond raakt uw schouder: de huid is honigzoet. Want achter u sta ik, tegen u aan,van stille na-betrachting aangedaan:onder uw oksels, mijn handen dorst ikte strijken onder 't malsche wicht uwer borsten. Diep in hun weelde trillen ze nog,lijk … [Lees meer...] overGedicht: Fernand Toussaint van Boelaere • In diepe genotsvoldaanheid

      - La maja desnuda 'k Heb u ontkleed, en naakt zijt gij gerezenals, in 't eerstë ochtenduur, een roos's nachts op den struik ontbloeid.Met, van den paarlemoeren nagel van uw voettot de donkre kroon van uw haarboshonigzoete glanzingen van goud;met het zachte palmhout van uw schouders,de ronde tepels - vogel-aas! - der zoete borsten;uw lenden, die in ruime welving … [Lees meer...] overGedicht: Fernand Toussaint van Boelaere • ‘k Heb u ontkleed

Een oudt liedeken Tsagh eens een cnape stervensgeerneen valsche, vreede, boose deern. Sei totten cnape: "hael mi terstontdin moeders herte voor minen hont". Hi ging en sloech sin moeder dooten vluchtte mettet herte root. Mer twyl hi loopt, stuict oppen steenen valt, - dat erme hert meteen. Al botsen op de harde baen,vingh plots dat herte te spreken aen. Al … [Lees meer...] overGedicht: Victor dela Montagne • Een oudt liedeken

Oud liedje in een roze zeepbelin een blauwe zeepbel- meisje wat zijn je wangen rozemeisje wat zijn je ogen blauw -staat een broze roos te blozenstaat een blauwe star te starenwaar de star bleef stille staan als de … [Lees meer...] overGedicht: Gaston Burssens • Oud liedje

Oud liedje Uit lieven groeit groot lijdeneen lijden zonder end,maar voor den ingewijde,hij die de liefde kent,wordt wonder elke smerteen zalig elke pijnzoolang het eene herteaan ’t andre maar mag zijn. ••• Verlaten, verlaten,verlaten, o kind,moet ieder op aardewat meest hij bemint…Wat meest hij beminten wat adem hem zij.Verlaten, verlaten…o God, sta ons bij… Agatha … [Lees meer...] overGedicht: Agatha Seger • Oud liedje