Uit In tongen spreken, de nieuwe bundel van H.C. ten Berge. Szymborska Wat had ik graag nog eens met u gepraat, mevrouw Wisława.Gepraat, maar liever nog gedronken – Poolse thee of uitgelezen wodka – en geluisterd naar uw taal vol ironie, uw humor en vlijmende mildheid om het ontoereikende bestaan te verdragen. ‘Jakhalzen met zelfkritiek zijn onbestaanbaar,’ … [Lees meer...] overGedicht: H.C. ten Berge • Szymborska

Waar en hoe Niet in de scholen, neen, heb ik gevonden,En van geleerden, och, weinig geleerd;Wat ons de wijzen als waarheid verkonden,Straks komt een wijzer, die 't wegredeneert. 't Leven alleen is de school van het leven,Levens-ervaring het heilige boek,God! door Uw wijzenden vinger geschreven,Daar ik niet vruchtloos de waarheid in zoek. Zelf moet gij 't zoeken en zelf … [Lees meer...] overGedicht: P.A. de Génestet • Waar en hoe

De hofstede Rechtschapen is 't gelaat van Holland's trotsche hoeve,waar zich het leven van een land in samentrekt;rechtschapen is de strengheid van haar stroevebeslotenheid en rust, beheerscht en overdekt door de gespierde dijk, die haar in de armen kneltmet 't driftig ongeduld van wie naijvrig zijn. -De stugge horren, stuursch ter vensters opgesteldtot een vierdubb'le … [Lees meer...] overGedicht: Truus Gerhardt • De hofstede

Schokkende voorvallen!Koning terechtgesteldSchip van Van Speyk ontploftPost bezorgt oor Verder het bloedigeHaarlemmerstraatoproer(Moet nog gebeuren –Bereid u maar voor) ** Hoeveelste eeuw nu al?O, eenentwintigste …Steeds meer problemenEn minder gerief Voer ons terug naar hetPaleozoïcumNiks evolutieGewoon primitief … [Lees meer...] overGedicht: Drs. P • ollekebollekes

Mea Verwey (dochter van dichter Albert Verwey) was uitgeefster en letterkundige. Het veertje Aan de haven vond mijn lief een veertje:aan de haven waar de grootste sluisdeurvan de wereld, glijdend in zijn kassen,maakt ruim baan voor overzeese schepen,waarop mensenmenigt uit en thuis vaart.Daar op ’t duinzand vond mijn lief een veertjevan een meeuw, een zacht en sneeuwwit … [Lees meer...] overGedicht: Mea Verwey • Het veertje

Twee ‘sonnetten’ uit In het vlees, de nieuwe bundel van Roelof ten Napel. (Voorproefje). Sonnet CXXI (liedje) mijn vriend bekijkt de klerenkastin onze tijdelijke kameren herhaalt, zingend,het woord mottenballen — mottenballen mottenballen mottenballen,alsof het ietste betekenen heeft, ik weet niet wat, dusik glimlachom mijn hachje te redden enhem niet te … [Lees meer...] overGedicht: Roelof ten Napel • twee sonnetten

[Eerst het herspelde origineel, daarna de hertaling.] Hoe krachtig ik verpijndoor de waarheid of door schijnte smoren met een koude praat’t geen vurig in mijn hartje staat,het suiend slapen doet vermaên’t sluimerig en ’t soet:een genuchje,een geduchje,een zuchje alsem bitter suikerzoet. De Min mij leren wou,hoe ik best vergeten zou,hetgeen ik niet vergeten kost,dat ik er … [Lees meer...] overGedicht: Maria Tesselschade Roemers Visscher • Hoe krachtig ik verpijn

De vorige week overleden Hans Sleutelaar was dichter van een klein maar veelgeprezen oeuvre. Hemellichamen het uur dat ik de dag heb opengebrokenen de zee in een dauwdruppel samengevatwas ik radeloos was ik vuur was ikeen gat in de huid van de ruimteeen kreet van vreselijke vreugdeeen magere morgen van zand en honger en wist mij later blindgestaard en … [Lees meer...] overGedicht: Hans Sleutelaar • twee gedichten

Dordrecht Zolang de bomen groen zijn is er hoop.Mijn vaderen hebben het steeds geweten,het hout van bomen bood men hun te koop:koorbanken om het nimmer te vergeten,weerbarstig hout: wie hebben er gezeten,brede rivier, aan uw benedenloop? Hardnekkig hopen als de hoop verdortdeed men in Dordrecht, men maakte er bankendwars tegen de jaarringen, onverkort,van dik dogmatisch … [Lees meer...] overGedicht: Tom Naastepad • Dordrecht

Dordrecht Dordrecht, dat in het goud van Van Goyengehuld is als in een glanzende huid,Dordrecht rijst boven het water uitmet al zijn historie, met al zijn mooie Welvaart en vrijheid. De trotse torensteekt als een vuist het schild van de tijdop in de blauwe oneindigheid,Dordrecht is uit water geboren. … [Lees meer...] overGedicht: J.W. Schulte Nordholt • Dordrecht

Jérôme Gommers’ debuutbundel Momentums laadklep is een van de vier genomineerden voor de C. Buddingh’-prijs, die komende vrijdag wordt toegekend. Hieronder het openingsgedicht. (Uitgebreide voorproef hier). Ik ging z’n lof zingen, want alles was mooi en lelijk. Ik zong,zoals ik gebekt was, veranderlijk, wisselvallig, eigenlijk zonder eigen stem. Nu eens melodisch, bijna … [Lees meer...] overGedicht: Jérôme Gommers • Ik ging z’n lof zingen

• De dichter Henri Frans de Ziel, dichtersnaam Trefossa, was een belangrijke pionier voor wat betreft de dichtkunst in het Sranan, in zijn tijd een emancipatoire, anti-koloniale daad. Hij is niet alleen om zijn dichtkunst bekend en geliefd, maar heeft ook het Surinaamse volkslied in het Sranan vertaald. Vandaag de dag worden regels uit dat volkslied veelvuldig herhaald wanneer … [Lees meer...] overGedicht: Trefossa • Sranan

Delft Sluimer dood zachtverdronkendonker nacht groene doodin de grachtverzonken blinde nonwaanzinsponzachtgeflonkerin de ogen donker pracht H. Marsman (1899-1940) foto: wikipedia / Michiel1972 Lees hoe Hannes Meinkema dit gedicht fileert. Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail. … [Lees meer...] overGedicht: H. Marsman • Delft

Oud gerechtsgebouw - stadhuis te Delftvoor J. Greshoff Onder de kroonlijst gluren half vooroverVier hoofden. Naast de gladde jong'ling hangtEen baardig krijgsheld; dan, zwaarder en grover,'n Fonteingod, die naar stroomnymphen verlangt, Doch dulden moet, dat hem een leeuw flankeert,Met ruwgegolfde manen en een ring.Is 't déze vierschaar die het recht beheert?En 't wilde … [Lees meer...] overGedicht: Simon Vestdijk • Oud gerechtsgebouw – stadhuis te Delft

Het leven in juni Om mij heen is alles luidkeels in levende boer op zijn maaier, blatende schapenin de esdoorn een zwartkop die roeptom een vrouwtje, uit bloemkelken klinkthet geronk van een bij. En ik leef ook maar moet dat zelf zeggenwant niets van al wat ik waarneem noemt mij.Zoals je met vrienden wel praat over vroeger:We waren aan zee, in een tent, heel gelukkig … [Lees meer...] overGedicht: Marjoleine de Vos • Het leven in juni

Door Mark Boog gekozen uit zijn nieuwe bundel Liefde in tijden van brand. Laat barbaren binnenvallen.Laat grenzen sneuvelen,linten door hoogwaardigen.Annexeer, assimileer ons,reken ons tot een volk,verlicht ons. Deze landkaart,nu al historisch, handgekleurd,oudtijds, met goudgehoogdwat van belang is, de lijnenen symbolen op deze kaartblijven aan betekenis winnen.Steeds … [Lees meer...] overGedicht: Mark Boog • twee gedichten

Goede dood Goede Dood wiens zuiver pijpenDoor 't verstilde leven boort,Die tot glimlach van begrijpenAlle jong en schoon bekoort, Voor wien kinderen en wijzenLachend laten boek en spel,Voor wien maar verkleumde grijzenHuivren in hun kille cel, - Mij is elke dag verloren,Die uw lokstem niet verneemt;Want dit land van most en korenIs mij immer schoon en vreemd; … [Lees meer...] overGedicht: P.C. Boutens • Goede dood

Bekentenis Van aard zó ongeschikt triomf te vieren,dat nederlaag een sport geworden is,verbluf ik de bourgeois met mijn manieren;ik weet dat dit een laatste toevlucht is. Ik ben mij welbewust van veel gemis,maar daarop hoef ik mij niet blind te staren:het air van man, die niet begrepen is,is 't heerlijk recht der onberekenbaren. … [Lees meer...] overGedicht: L. Th. Lehmann • Bekentenis

Wensch Mocht eerst mijn vers in later tijd verwervenDer menschen onbevangen oordeelvellen:'k Zou — kon een tooveraar me dat voorspellen —Hoe vroeg mijn uur ook sloeg, gelaten sterven. 't Oprechtstste blijk van deernis zou ik dervenMet liefde dan, bij 't wrangste tranewellen;En nooit de dagen, die voorbijgaan, tellen,Vloog morgen 't al bestaande om mij aan scherven. … [Lees meer...] overGedicht: Amand Siemoens • Wensch