Een manEen rood raam aan een oude gracht,Een deur, die open schrijnt,En een man, die even wachtEer hij in den nacht verdwijnt.De sleetsche rug was kromGebogen onder den smaad,Toen wendde hij zich omNaar de geul van een gore straat. … [Lees meer...] overGedicht: J.C. Bloem • Een man
Gedicht: F. Schmidt Degener • Cloaca maxima
Cloaca maxima De nacht met lantarens,geboomte en gracht;de bruggen, het waterdat spiegelend wacht.Kozijntjes en hekken,gordijntjes verlicht;de stoep en het venster,en 't lokkende wicht.'t Is zomernachtstil. – Geen ril in het water.Te slaap gaat de buurt.Het uur wordt steeds later.Een glansje poetst zachtde deur, en er buitende fiets die er wacht.De ontucht gaat sluiten. … [Lees meer...] overGedicht: F. Schmidt Degener • Cloaca maxima
Gedicht: Gentil Antheunis • De schuchtere
De schuchtere Zij lonkte naar mij, zo verscholen.Haar blik scheen te zeggen: ‘Welaan!’Ik stond daar op brandende kolen,En kon toch geen stapje vergaan. 't Hart poppelde mij van verlangen!Och God! wat de liefde toch is!'k Vond woorden, zo schoon als gezangen,En toch bleef ik stom als een vis. … [Lees meer...] overGedicht: Gentil Antheunis • De schuchtere
Gedicht: Jacob Israël de Haan • Het kleine dorp
Het kleine dorp Laat ik u schrijven, vriend, hoe zalig stilHet dorpjen is waar ik nu woon, gevluchtVoor schrille stad en havenend gerucht,Heelend mijn ziel en mijn verwoesten wil. 't Heeft weinig huizen rond een oude toren,Om ieder huis een mildbloeiende heg,Geen luide straat, maar smallen zachten wegVan zand waarin geen stappen zijn te hooren. … [Lees meer...] overGedicht: Jacob Israël de Haan • Het kleine dorp
Gedicht: A. Marja • Bergschap
Bergschap Als de gesteenten verschuivenbreken er spleten open:gapend en zwart. Ik mag op vlinders en duivenin de verste verte niet hopen:slangen komen gekropen,radeloos slaat mijn hart. … [Lees meer...] overGedicht: A. Marja • Bergschap
Gedicht: A. Marja • Droevige keuken
Droevige keuken Boezem van celluloid,schichtige schede van kantkoek,schuurpapier haar huid. Sporen bloed aan de handdoekdie ik al jaren gebruik:flets is de stof geruit. Bezemsteel in de kast,zandloper op de plank,orde waarin ik niet pas,schraalheid waarvoor ik bedank. … [Lees meer...] overGedicht: A. Marja • Droevige keuken
Gedicht: A. Marja • Poëzie
Poëzie Poëzie is een ziekte, eenwoekering op de oesterdie men leven noemt: ietsdat slijmerig vegeteerttussen harde en scherpe schelpendie wrokkend het stromende weren - Poëzie is een parel dus,glad en glanzend maar netniet weerspiegelend water aan vlezigs en vliezigs vergingeer die kernige korrelzich vormde — … [Lees meer...] overGedicht: A. Marja • Poëzie
Gedicht: Ed. Hoornik • De zwemmer
De zwemmerHij liep de polders door en zag den plas,waarop het avondlicht in rimpels vloeide,waarop een boer, pijp-rookend, huiswaarts roeide,en eenzaamheid der dingen aanschijn was. En zich ontkleedend werd hij zelf gewas,dat vleezig neven riet en andoorn groeide,waar klaver geurde en de wind licht stoeide,en vogelroep over de wijdte was. … [Lees meer...] overGedicht: Ed. Hoornik • De zwemmer
Gedicht: Frank Koenegracht • Gedicht dat goed afloopt
Onlangs verschenen: Alle gedichten van Frank Koenegracht. Gedicht dat goed afloopt Wanneer je ’s avonds laat in bed, boek in je rechterhand, lul in je linker de dingen op een rijtje zet en constateert: nulkomma nul heb ik bereikt; ’t is godverdomme net alsof mijn huis is scheef gezet. Of als je wakker wordt als een insect en gele stroop uit al je wonden lekt maar … [Lees meer...] overGedicht: Frank Koenegracht • Gedicht dat goed afloopt
Gedicht: A.D.J. van Oosten • Welaan dan … gas!
De sterk sociaal bewogen Abraham van Oosten publiceerde in zijn bundel Vuur en droom (1937) een aantal anti-oorlogsgedichten. Onderstaand gedicht is opgenomen in de WOI-bloemlezing Het monster van de oorlog. Welaan dan ... gas! Welaan dan gas, wolk neer,niets kan ons thans meer redden;wij sterven waar gij wilt: op straat, op onze bedden,of waar gij verder komt. Er baat geen … [Lees meer...] overGedicht: A.D.J. van Oosten • Welaan dan … gas!
Gedicht: J.A. Dèr Mouw • God’s wijze liefde had ’t heelal geschapen
Vorige week honderd jaar geleden overleed J.A. Dèr Mouw – Bertram Mourits staat daar in het Literatuurmuseum bij stil. Het gedicht hieronder komt uit een na Dèr Mouw’s dood verschenen verzencyclus, waarin hij terugkeek op zijn jeugd. God’s wijze liefde had ’t heelal geschapen:vol lente, net als de appelbomen bloeien;weldadig-groen liet voor het vee Hij groeienhet gras, voor ons … [Lees meer...] overGedicht: J.A. Dèr Mouw • God’s wijze liefde had ’t heelal geschapen
Gedicht: Alfred Kossmann • Toen ik dat las, Cornelis Bastiaan
Op Vaandrager's gedicht van gister, over Anna Blaman, reageerde Alfred Kossmann (in Hollands Maandblad) als volgt: Toen ik dat las, Cornelis Bastiaan,dacht ik: zo heette ze niet,ze heette Johanna Petronellaen het stierf er niet van de katten,er waren twee Siamezen.Ze lag altijd op haar brede bedwaar overdag een divankleed over was gespreid.Of eigenlijk lag ze niet,ze hing … [Lees meer...] overGedicht: Alfred Kossmann • Toen ik dat las, Cornelis Bastiaan
Gedicht: C.B. Vaandrager • I remember Anna
Op 13 juli 1960 overleed Anna Blaman (Johanna Petronella Vrugt). I remember Anna De de Vliegerstraat is een straatwaar ik zelden of nooit iets te zoeken heb.Ik rij er langs, dat is alles.Ik rij er regelmatig langs, dat is een feit,en altijd moet ik even denkenaan Johanna F. Vrugten het benedenhuis op nr. 50aIk ben er 1,hooguit 2 keer geweest.Het stierf er van de katten.Ze lag … [Lees meer...] overGedicht: C.B. Vaandrager • I remember Anna
Gedicht: De bedelaar / Le mendiant • Willem Elsschot
Onlangs verschenen: de tweetalige bundel Het huwelijk / Le mariage – met 17 gedichten van Willem Elsschot die door meestervertaler Paul Claes in het Frans werden vertaald. De bedelaar Ik word van lijf en leden veel te zwaar om nog bij 't volk erbarmen op te wekken. Toch kan 'k mijzelf niet tot een brandhout rekken, noch kan dat iemand anders, is 't niet waar? Een … [Lees meer...] overGedicht: De bedelaar / Le mendiant • Willem Elsschot
Gedicht: Antoine A.R. de Kom, Waaigat
Waaigat Nu van dit slapend paarse huis fel geelde blinden in het stalen zonlicht baden, denk ikmij binnen in de luwte, op geschroeide voet verblind. Het waait. Schemerend in lege kamers staan geklonkentussen stenen tegels kromme struiken, zwart van blad.Het tocht langs de met zand bestoven vensterbanken, waar door dunne zonnestralen stof van jaren drijft.Hier achter 't verhoute … [Lees meer...] overGedicht: Antoine A.R. de Kom, Waaigat
Gedicht: Tsead Bruinja • dus kom in opstand
Uit Ik ga het donker maken in de bossen van, de nieuwe bundel van Tsead Bruinja. dus kom in opstand de waarheid hebben we in pacht de wijsheid hebben we uitgeleend aan mensen van wie we de onkunde net wat kleiner achten dan de onze dat levert vreemde wetten op in frankrijk mag je je eigen varken niet napoleon noemen in australië is het verboden het dier dat je gaat opeten een … [Lees meer...] overGedicht: Tsead Bruinja • dus kom in opstand
Gedicht: Maurice Roelants • Eros (IV)
Eros (IV) Wij gingen langs de Leie en spraken stil;de winden woeien onze wangen kil,diep uit het water scheen de matte maan,wij voelden de avond aan ons zijde gaan. Ons woorden ruischten vol geheimen zin;wij drongen dicht bijeen en veinsden min.'t Was koud. Wij gingen traag, zeer traag, gearmd.Toen heeft uw warme mond mijn mond gewarmd. Maar laat, in 't diepste van dien kouden … [Lees meer...] overGedicht: Maurice Roelants • Eros (IV)
Gedicht: R.A. Basart • Naar Wildervanksterdallen
Overleden: R.A. Basart (1946-2019), schrijver van een klein maar puntig oeuvre. (En nog een gedicht.) Naar Wildervanksterdallen De hoofdpijn in een auto mond vol stof en Oude rook: we rijden richting Wildervanksterdallen We zoeken naar een ziekenhuis, we hebben grote haast We racen richting Wildervanksterdallen ‘Zie je de schemering verdikken kind Hoor je de avond … [Lees meer...] overGedicht: R.A. Basart • Naar Wildervanksterdallen
Gedicht: Victor J. Brunclair • De jonkheer
Uit een van de nieuwe titels in de DBNL De jonkheer Als hij in zicht komt van de vijver loert hij terluiks eens naar de zwaan en zet zijn opgezwollen krop wat stijver om naar het bosprieel te gaan. Daar wacht de rilde kamerjuffer Hij schreef haar anoniem een brief want hij de zelfvoldane bluffer zei: Marguerite wordt mijn gerief Het bosprieel heeft zijn secreten - er is … [Lees meer...] overGedicht: Victor J. Brunclair • De jonkheer
Gedicht: Victor J. Brunclair • Weidse weg
Uit een van de nieuwe titels in de DBNL Weidse weg Een verre hand verwoelend waar het nachtschrijndieptenblauwzich toevouwt op de gitpraalvan gesteenten onbewogenwaar de schemer aan de kimlijnsiddert sideraalonder de nachtzang van verwulpste bogendiep in het hart van alle horizonnenklom een hoge blauwe vlamontgensterd in onvatbaarheid … [Lees meer...] overGedicht: Victor J. Brunclair • Weidse weg
Gedicht: Hester Knibbe • Anna antwoordt op de beschuldiging van Tobit
Het beschreven schilderij. Anna antwoordt op de beschuldiging van Tobit Zelfs blind denk je nog alziende te zijn, maarziende was je al blind. In mijn armen draag ikwat ik verdiende terwijl jij mokt, mijtot zondebok maakt. Met open ogen sliep je, nu zit je daar, sleet op de naadvan je kleed, een mol, het schoppen niet waard, jijde rechtvaardige altijd goedgeefse, een vrekbleef … [Lees meer...] overGedicht: Hester Knibbe • Anna antwoordt op de beschuldiging van Tobit
Gedicht: Bertus Aafjes • Het Joodse bruidje
Het Joodse bruidje Hij is een rijpe peer. Zij is een rijpe appel.Hij is herfstgoud. Zij is oktoberrood.De verf werd vlezig als gerimpeld fruit.Daarboven staan de stelen der gezichten,beglansd als van een peer, begloeid als van een appelHij is herfstgoud. Zij is oktoberrood.Onder haar kleed verscholen duikt Suzanna.Haar lieve ouderling tast naar het bad,want naakt is zij zo … [Lees meer...] overGedicht: Bertus Aafjes • Het Joodse bruidje
Gedicht: Simon Vestdijk • Zelfportret
Zelfportret Wacht u voor deze grijns, dit is de oudeNiet meer, de onvergankelijke niet meer.Dit is de hoonlach die wij overhoudenAls ’t leven voortkruipt na de ommekeer. Niet meer het veelbewogen bloeien, zeerIn trek bij de tuinieren van de GoudenLusthof, niet meer de spelen van mooi weerEn mooie meisjes, die óók bloeien zouden. … [Lees meer...] overGedicht: Simon Vestdijk • Zelfportret
Gedicht: Ida Gerhardt • Christus als hovenier
Het beschreven schilderij en een toelichting daarbij. Christus als hovenierZij dacht dat het de hovenier was. Johannes 20:15 Eén Rembrandt kende als kind ik goed:de Christus met de grote hoedwandelend in de ochtendstond.En, naar erbij geschreven stond:Hij was de hovenier. En nòg laat ik mijn tranen gaanals in de gaarde ik Hem zie staan,en – wat terzijde – in stille schrikdie … [Lees meer...] overGedicht: Ida Gerhardt • Christus als hovenier
Gedicht: Hugo Claus • Rembrandt van Rijn
Rembrandt van Rijn Een pad in raggen van bontwaar ooit de gouden mot in zat,vraagt hij zich af of hij(die het goudstiksel van Artemisia’s jurkvereenvoudigde tot een okeren streep)het licht heeft ontdekt.(Hij, die elk gezicht bij het ei begon.)De geur van verf vergiftigt. … [Lees meer...] overGedicht: Hugo Claus • Rembrandt van Rijn
