Een vreemdeling Ik ben hier vreemd. Zal nooit of nimmer wennenaan leven langs de weg, in openluchtwonen, bewegen. Ik wil steeds terugnaar mijn koel land van canada’s en dennen. Een binnenhuis, het haardvuur in de avond,foto’s en schilderijen aan de wand,brieven en boeken, altijd bij de hand,van alle vrienden die ik zag begraven. Ik wil bruin akkerland zien en de beemdmelkwit … [Lees meer...] overGedicht: Anton van Wilderode • Een vreemdeling

Maurits Mok (1907-1989) schreef onder het pseudoniem Jan Luyken jr. een pastiche op Jan Luiken's Spiegel van het Menselijk Bedrijf (uit 1694). Bij Luiken was 'de Leeraar' overigens een prediker. De Leraar De wijsheid die hij heeft vergaardgiet hij in les na lesuit over schepselen wier aardzich dank zij dit procesveredelt van naïviteittot het omheind bestaaneens burgers die … [Lees meer...] overGedicht: Jan Luyken jr. • De leraar

Een kloosterlijke geest, in liefde voorde mens — De Mens — ontstoken,schrijft op het bord : ‘Jij hoort erbij!’Geen kind kijkt blij. Helaas.Quincy heeft cervelaatworst,Chantal gestampte muisjes, Dennis(de moederkoeken zijn ook volvan wereldtalen) pindakaas.Dit wisselen zij uit. … [Lees meer...] overGedicht: Ed Leeflang • Een kloosterlijke geest

Rekenen 1 + 1 is alleen maar tweevoor schoolse ogen1 + 1 is niemand is een ander maar telkens verloren en telkensanders teruggevonden draagik je uitkomst met me mee— een rond getal tussen goed en kwaad —ik reken je voor aan de stad aan de straatdan aan de deur (een open vraag)aan de trap van gister naar vandaag … [Lees meer...] overGedicht: Ellen Warmond • Rekenen

Lezend in mijn boot Ik was nog een jongen toen ik voor het eersthet verhaal van den Vliegenden Hollander las.'t was zomermiddag, ik wasin mijn roeiboot de plasopgegaan en liet mij drijven:ik lag op mijn rug,de ruimte, de teerlucht, de lichte golfslagtegen het boord verrukten mij en ik dacht:wie kan zeggen, dat hij het licht heeft gezienen muziek heeft gehoord,zoolang hij het … [Lees meer...] overGedicht: Hendrik Marsman • Lezend in mijn boot

Ik heb nooit Ik heb nooit naar iets anders getracht dan dit:het zacht maken van stenenhet vuur maken uit waterhet regen maken uit dorst ondertussen beet de kou mijwas de zon een dag vol wespenwas het brood zout of zoeten de nacht zwart naar behorenof wit van onwetendheid … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Kouwenaar • Ik heb nooit

Jules Deelder kreeg vrijdagavond tijdens het Poetry-festival een stormachtig onthaal, mede dankzij onderstaand gedicht. Knekelwals O kuttekop balzakverkaveling naaktverlengsnoer verbanddoosvertrekvlag vergaatverkwanselde dakhaasontaarde tomaatO kutkever asbak ver­schoppeling kwaakt O gepenkop galbakverkneutering ruistverdomhoek vergaarbakbejaardentehuisverkreukelde … [Lees meer...] overGedicht: Jules Deelder • Knekelwals

Gister stond Tom Lanoye op Poetry met onder meer dit gedicht: Programma Weet ik veel hoe poëzie eruitmoet zien. Niet dat statische,dat uniforme. Daar hou ik nietzo van. Dezelfde toon herhaaldtot in den treure, en dat dan“vormvastheid” noemen, of “eeneigen stem”, dat soort gelul.Nee, daar hou ik niet zo van. Geef mij dan maar het favorietesnoepgoed uit mijn jeugd. Detoverbal. … [Lees meer...] overGedicht: Tom Lanoye • Programma

Jules Deelder was gister op 't Poetry-festival de ster van de avond met onder meer dit gedicht: Alphabetisch Alfabetisch gezienstaat alles voor nietsAdam voor Eva enauto voor fiets Hel komt voor hemelDuivel voor godHaat staat voor liefdeSleutel voor slot … [Lees meer...] overGedicht: Jules Deelder • Alphabetisch

Bloemen Als alle mensen eensklaps bloemen warenzouden zij grote bloemen zijn met lange snorren.Vermagerde vliegen, dode torrenzouden blijven haken in hun haren.Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten,zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten,katoenen knoppen zouden openscheurentot pluchen harten die naar franje geuren,en op de bergen zouden gipsen zuilen staandie gipsen druiven … [Lees meer...] overGedicht: Leo Vroman • Bloemen

Zomerregen Vanmorgen regent het. Er is geen wind.Het tikken van het droppen van de bomen,Bijna geworden tot een ruisend stromen,Vervult de kamer waar ik mij bevind. Slechts 't dunne glas der ramen dat mij scheidtVan wat een zaligheid is in het leven:De zomerregen die, als is het even,De stem en 't ritme heeft der eeuwigheid. * … [Lees meer...] overGedicht: Willem Hussem • Zomerregen

Polyphemus Toen ik een kind was, speelde ik in mijn dromende hoofdrol uit de sprookjes die ik las.Ik vond het huis tussen de donk're bomen,ik vocht met draken, reuzen, maar ik wasbang in het donker dat ze zouden komen. O jeugd voorbij! Toen ik, nog eens bezield,de reus het ronde oog wist te doorsteken,heb ik de spiegel van mijn droom vernield;en met mijn angst is mijn geluk … [Lees meer...] overGedicht: J.W. Schulte Nordholt • Polyphemus

Arapaho — de vrouwen der hemellichamen Zon en Maan verlangen op aarde te trouwen.Maan heeft de vrouwen lief: zij kijkenhem betoverd aan. Zon wil geen vrouwen:zij trekken muilen en knipperen met de ogen.Hij heeft van waterdieren de grote bolle ogen lief.Beiden dalen af op aarde en zoeken.In de hemel terug toont Maan zijn mooie vrouw.Zon heeft een dikbuikige pad met korte benen. … [Lees meer...] overGedicht: Willy Roggeman • Arapaho — de vrouwen der hemellichamen

Unit operations Wat snotgroene zachtheid op bewustzijn,partituur met aleatorische stilten: 'Betty is wijnrood.Milena een holtestructuur.Anaïs geurt als mimosa.Immanuel Kant zit in de kruising van 2 rechten.Het ik is de groei van zijn duimnagel.' … [Lees meer...] overGedicht: Willy Roggeman • Unit operations

Acheron Van alle doden scheuren de maskersopen in stroming van gejoel. Staan doenzij steeds op d'andere oever. Breukenzonder tellers. Eenheid wordt niet langergebroken. De breukstreep - Acheron -werd weggegomd. Er is geen ontbindingin factoren tenzij naamloosheidwaaraan men went als gillende stilte. Willy Roggeman (1934)uit: Thesaurus privatus (2017 • • • • • • • • • • • • • … [Lees meer...] overGedicht: Willy Roggeman • Acheron

de toekomst wie graag de toekomst wil kennenvindt blijkbaarde hele troep nog niet voorspelbaar genoeg licht de sterkste lichtbrontrekt wel de meeste insekten aanmaar niet de verstandigste … [Lees meer...] overGedicht: Gust Gils • drie gedichten

Tuinbaas De tuinbaas, met zijn valse bakkebaardenen roodgeverfde konen, dribbelt rondtussen de kassen en de kouwe grond;een bolhoed op zoals vroeger mijn vader. Als ik hem spreken wil doet hij bedaarderdan nodig is. Waarschijnlijk ruikt hij lont.We lopen samen op. Ik hou m'n mond,machtig in mijn gevoel van eigenwaarde. … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Achterberg • Tuinbaas

Stadsgezicht Zacht in het vochte regenvlies vervloeid,Staan plans van natte kleur, met kalme, pureKontoeren: donker-fonklend ookre muren,En daakjes van karmijnrood, dat stil gloeit Bij ’t fijne grijs der lucht, die klammig broeit.De scheeve dake’ en waggelende murenGlibbren van gave, glanzende glazuren,Door fijn, geduldig reegnen neergesproeid. Dat wou ’k, als in email, dun … [Lees meer...] overGedicht: Jan Veth • Stadsgezicht

Dit ene vraag ik nog Dit ene vraag ik nog: laat mij wat tijdtussen de maning en het uur van halen,opdat ’k beseffe: dit kleed werd te wijd;en voele: hier kan ’k niet meer ademhalen. Ik bid u, roep niet zonder waarschuwingmijn naam. Er is werk, dat ik af moet maken.Een valse plooi in ’t hart streek eer ik gingik graag nog glad. Er zijn nog andere zaken. Een stem fluistert met … [Lees meer...] overGedicht: Henriette Roland Holst • Dit ene vraag ik nog