Aan mijn heden elfjarig dochtertje Rebecca, dierbaar kind! ontvang by uw verjaren Uws Vaders zegening op 't kinderlijke hoofd. En moog zich aan die bede eens Heilands deernis paren; Hoe wordt dan ook voor u Zijn Naam eens hoog geloofd! Uw elfde jaar vervloog. Een nieuw is ingetreden! Wat toeft ge? doe de keus, twaalfjarig maagdelijn! Zy word' niet uitgesteld, maar … [Lees meer...] overGedicht: Isaäc Da Costa • Aan mijn heden elfjarig dochtertje

Heimwee Kennst du das Land? Kent gy het land, waar hoog de ceder wies? Een adem Gods door ’t moerbeiboomdal blies? Van ’t eêlste bloed de bruine druiftros zwol? De olijftak glom, van malsche koornen vol? Kent gy dat land? daarheen, daarheen, o Leidsman mijner vaadren! voer mijn schreên! Kent gy de stad? Haar hoog en heerlijk huis Beeldde, eeuwen door, by palm- en … [Lees meer...] overGedicht: Isaäc Da Costa • Heimwee

Geluk is steentjes nooit een kei - Narcissus had teentjes, die stootte hij - ook Echo had ze maar die kwijnde weg geluk, vergat ze daar is 't eind van weg en waar het einde weg is is ook geen begin - gelukschoentjes met eeuwig steentjes erin. * Afscheid Er staat een plant begonia vaarwellis in het venster; hij zal niet omkijken niet zien - ik plant een … [Lees meer...] overGedicht: Wilfred Smit • Geluk is steentjes

Allengs April, april en tergend langzaam groeit het gras. Nog breekt de zon niet door. Kauwtjes houden voor elkaar de wacht. Ze diepen uit de grond het on-ontkiemde zaaigoed op. De was hangt aan de lijn nog natter na te druipen in het gras. Het weer is een gemoedsaandoening van je wereld. Je wil graag dat het overgaat. Licht breekt de zon dan door - het … [Lees meer...] overGedicht: Pim te Bokkel • Allengs

Donkere metten Twee bruine vogels nestelen op het hart van Zwarte Lientje met de blanke tanden: dat zijn de wilde vogels van de schande, dat zijn de stille vogels van de smart. ’k Weet een verscholen fjord tussen het zwart van haar klein oerwoud. – Wie er eenmaal landde keert er steeds weer, en vangt met warme handen de bruine vogels op haar brandend hart. – Wij … [Lees meer...] overGedicht: Michael Deak • Donkere metten

Bekentenis Lang heb ik midden in het bos geleefd, Alleen met bomen en met schuwe dieren, Wilde konijntjes hield ik in mijn hand. 'k Zag herten drinken in de avonduren. Een geur van mos was aan mijn huid, en hei. Vreemde verrukkingen trilden in mij, Diep en geheim, waar mensen niet van weten. Soms sprak ik iemand, maar ik zei niet veel. De woorden kwamen moeilijk … [Lees meer...] overGedicht: Jo Landheer • Bekentenis

April op de Veluwe In andre streken is 't nu volop voorjaar. Daar staan nu al veel boomen in een zacht Pril waas van groen en gaat jong gras ontspruiten. Verblindend trilt er de ijle bloesempracht. Hier blijft het donker op de stille heide, Die nog van winterkoude lijkt verstard. Vaal en verlaten liggen de stuifzanden En al het loofhout ziet nog kaal en … [Lees meer...] overGedicht: Jo Landheer • April op de Veluwe

Woorden Ik wantrouw het woord, een mensch, dat praat, Het weet van alles het hoe en waarom; Daar is op aarde geen heiligdom, Waar niet het woord naar binnen gaat. En dit heet ‘huis’ en dat heet ‘hond’ En dit heet ‘God’ en dat ‘gebed’, En noemt men iets, dan weet men het, En nergens is meer heilige grond. Der menschen woord raakt alles aan. - En dan verstomt der … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals • Woorden

Gerrit Komrij zou afgelopen zaterdag 75 zijn geworden. Daarom een online tentoonstelling, een stuk over zijn tv-kritieken, over de door Komrij bewonderde Jopie Breemer, en over Komrij’s bundel Maagdenburgse halve bollen en andere gedichten. Een gedicht De eerste regel is om te beginnen. De tweede is de elfde van beneden, De derde is om wat terrein te winnen. De vierde … [Lees meer...] overGedicht: Gerrit Komrij • Een gedicht

Kind'ren van mensen, mij benauwt.... Kind'ren van mensen, mij benauwt dit roekeloos met waarden spelen; hier het koude heersen-door-verdelen en elders haat, die harten knauwt. En overal een eend're zucht naar eens verworven zekerheden; Geloof, te onoprecht beleden, is van de harten weggevlucht. Geen volk stond leger aan zijn tijd; geen tijd schiep wreder … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Hattum • Kind’ren van mensen, mij benauwt….

Ponderabele* geest Eerwaarde, het Kruis was onder U bezweken, onder Uw wicht Uw handenpaar gescheurd; naar het ponderabele waart Gij gekeurd: geteld, gewogen en te zwaar gebleken. En, naar het Kruishout brak, 't gelaat ter aarde of naar Uw hemel, hulp'loos, opgericht, hadt Gij het volk ten laatste male ontsticht, de schrale bende, tierend rond Eerwaarde. Uw … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Hattum • Ponderabele geest

De dichter en de ethische dames Ik ken Uw blankheid en ik verf mij zwart en zet mij rustig op mijn achterpoten en ga mijn zonden duizendmaal vergroten en kerf U treit'rend in Uw reine hart. Gij zijt haast lammetjes van marsepein; U schort het rose strikje om de nekken; ik trek, scheef-schalks, lachende wolvebekken en raad, wie wel d'onnozelste mag zijn. O, … [Lees meer...] overGedicht: Jac. van Hattum • De dichter en de ethische dames

ach nee ja nee ach maar zeg het, kan het dag ja nee ach nee ja kan het ja nee ja nee zeg nee ja nog maar ach nee ach zeg ach nee ja nee maar ach toch maar zeg ach ja nee G.P. Fieret (1924-2009) uit: Schaljapin of Stachanov (1980) ----------------------------------- Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail. … [Lees meer...] overGedicht: G.P. Fieret • ach nee ja nee ach maar zeg

Lentemaand ’k Zal mij van te dichten zwichten zoo ’t mijn hert niet wel en gaat: wie kan rijpe bezen lezen* van nen tak die drooge staat? Laat de lieve wonnenbronne*, laat het leutig zonnenvier*, laat de versche blommen kommen, laat weêrom de lente, alhier! Dan ja, zal ’k genezen wezen, opstaan en, gespannen fel, of ’t een klare snare ware, dichten ende … [Lees meer...] overGedicht: Guido Gezelle • Lentemaand

Uit Orensnijder tulpensnijder, de eind vorig jaar opnieuw uitgegeven bloemlezing uit het werk van Paul Rodenko. Legende (Hofvijver) Het donker wiegelt. Uit de langspeelplaat van de Hofvijver weken zich de eerste nog trage daggeluiden los. Er is een staag gezoem, een onderaards rumoeren: reeds zingt het zonnewater in de koperen ketels van de nacht. – Mussen sissen in … [Lees meer...] overGedicht: Paul Rodenko • Legende

Het totale voetbal Strik, Colombain, Van Beveren en Haan, Pijs, Fransen, Bleijenberg en Advocaat, Matthijssen, Overweg, Rep, Kwakkernaat, Beek, Van der Kuijlen, Lelieveld en Zwaan, Van Eeden, Hovenkamp, Kleton, Cabo, Schneider, Kornelis, Bos en Klijnjan, Smid, Krijgh en Oosterwold, Drost, Kolkman, Van Kraay, Fernandez, Hoeben, Tetteroo. Walbeek, Van Esdonk, … [Lees meer...] overGedicht: Nico Scheepmaker • Het totale voetbal & Das totale Fussball