•• In 2014 kende de Turing-wedstrijd twee winnaars – Ruth Lasters en Laurens Hoevenaren –  omdat de jury het niet eens kon worden over wie van de twee de eerste prijs verdiende. Het zijn twee gedichten die wat lastig te vergelijken zijn, maar als u wél een voorkeur heeft, laat die dan weten via eon@planet.nl, en wie weet krijgt de Turing-wedstrijd van 2014 dan toch nog een … [Lees meer...] overGedicht: Ruth Lasters & Laurens Hoevenaren

Herfstschemering .... ces calmes retraites qui sont comme les antichambres de la mort... Albert Samain. De schemeravond brengt in alle dingen En om de zwijgzaam-late menschen heen Een parelgrijs, geluidenloos geween, Het is een avond dat geen voog'len zingen; Het is een avond dat geen voog'len kweelen; Daar is geen vreugdigheid ter wereld meer En ieder peinst op 't … [Lees meer...] overGedicht: Jan Greshoff • Herfstschemering

Vorige week tien jaar geleden overleed Ankie Peypers, die nooit de waardering kreeg die ze verdiende. Meer van haar hier. Verontschuldiging Ik heb geen hart; het is een vogelnest. Het is gemaakt van mossen, pluis en veren en de aorta is met schors begroeid. Mijn vreugde, in het voorjaar, was geen liefde maar een uitbundig, overmatig tjilpen van jonge vogels. … [Lees meer...] overGedicht: Ankie Peypers • Verontschuldiging

Ik weet wel, dat ik trotsch ben. Ach ik zal Altijd hoogmoedig zijn; ook, waar ik graag Mijn schuld belijdende, vergeving vraag Voor menschen. Ook, wanneer ik nederval In schuldbesef, mij bitterder dan gal, En God mijn onmacht en de bittre plaag Van eigen schuld en eigen zwakheid klaag - Ook dan ben ik hoogmoedig, dan vooral. … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals • Ik weet wel, dat ik trotsch ben

Liefdesliedje Mijn liefste, waar we beiden zijn, Daar zijn we met ons bei, Al de andre menschen, die er zijn, Ze zijn er niet voor mij. Ze lachen wel en praten wat, Ze komen wel en gaan, Maar doen ze iets of laten dat, Het komt er niets op aan. … [Lees meer...] overGedicht: Jacqueline van der Waals • Liefdesliedje

Tweespraak in de herfst Omhooggerezen uit de grond der tranen zien wij dit land, gelijk ons eigen peinzen. – ‘In bruine hoeven midden blauwe weiden slapen de mensen met hun vee vergaderd.’ Wij schrijden door de nacht, gehuld in nevels, om met de maan onzichtbaar te vergrijzen. – ‘Het water rilt van ver-gehoorde treinen, het gras geurt killer van vertreden netels.’ … [Lees meer...] overGedicht: Maurice Gilliams • Tweespraak in de herfst

Klinkdicht Te denken dat in ’t eind myn staat eens zal verkeeren, En dat ik eindelyk eens zal gelukkig zyn, Te hoopen dat in ’t eind een heldre zonneschyn, De nacht van myn verdriet eens uit myn ziel zal weeren. Te zien dat in myn beurs de duiten wat vermeeren, En dat ik daaglyks win dukaten by ’t dozyn; Te hebben kelders vol van Fransche en Rinsche wyn, Om, als 't … [Lees meer...] overGedicht: Willem van Focquenbroch • Klinkdicht

Scheutige Jorden Jorden reysde naer Amsterdam te mart Met een stijve beurs, en een moedich hart, Om alle kostelijckheyt te koopen; Daer ginck hy alle winckels deur-loopen Hy dede langen silvere lampetten, Vergulde schroeven, goude braseletten; Groote diamanten van veel caraten Die keurde hy nauw voor deur op de straten; Hy proefde ringen, of s’ hem oock pasten, Hy … [Lees meer...] overGedicht: Simon van Beaumont • Scheutige Jorden

Afgelopen zaterdag was het Hans Warrens verjaardag. Het gedicht van vandaag schreef hij in 1956, voorafgaand aan een bezoek van een jonge dichter die later een beroemde dichter zou worden. Lees hier wie dat was. Voor een jonge dichter Aardige brieven, verzen met ‘iets’, een telefoontje, en nu je naar me toe komt fietsen schenk ik je gespannen kuiten, ogen vol zeelicht … [Lees meer...] overGedicht: Hans Warren • Voor een jonge dichter

Herfstrood In rouwzwart groen een vroolijk vlekje rood: Een blozend dak, een gladiolusvlam, Een rozige appel of een hanekam, Zal dat mij troosten over zomerdood? O tragisch traag laat vallen van den stam Scharlaken bladen in de bruine sloot De wilde wingerd, of in gulpen vloot Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam. Een huivrende angst bevangt me en jaagt mij … [Lees meer...] overGedicht: Hélène Swarth • Herfstrood

Herfstboom Ik weet een boom, die staat alleen te sterven, Zijn ijle twijgen spreidende op de luchten, Als vleuglen van een reuzevogel: - vluchten Wil hij van de aarde, waar hij vreugd moet derven. O teedre boom, versmadend zware vruchten En bonte oranje en incarnate verven! Etherisch licht, als bleeke veedren, zwerven Uw broze loovren heen op windezuchten. … [Lees meer...] overGedicht: Hélène Swarth • Herfstboom

Ode aan Yvette Het vroor ijsschollen op de Schelde De meeuwen zwalpten boven onze tuin Je strooide brood en vis en bijna schonk je wijn Aan de vogels die je hun leed vertelden In 't struikgewas Het is mij meer gebeurd maar zelden Dat ik de wijn moest drinken die voor anderen was Om te veranderen van beeld in held en Van held in rat (Zoals de Reus uit De gelaarsde … [Lees meer...] overGedicht: Gaston Burssens • Ode aan Yvette

Geen wind Geen wind. Een kind is over straat gelopen. Een ver gerucht komt langs het raam gekropen. Geen wind. Een smalle schaduw is verlengd. Geen wind. Een kind is over straat gelopen. De horizon gaat als een schuifdeur open. Een beeld valt om. Een houten vogel slaat. Wie heeft geschreeuwd? De kamer staat op duizend poten van geluid. … [Lees meer...] overGedicht: Paul Rodenko • Geen wind

't Zijn werelden die van het leven branden, 't zijn volkeren die hoog als vlammen slaan, en menschen, die met saâmgewrongen handen en smachtende ooge', in vuur en vlam vergaan. Daarbuiten is het stil van doode landen, zwart-liggend naast elkaar; geen zon of maan zendt licht over die aldóór-stille landen, dood nu, wijl al hun schoon is heengegaan. En toch ligt in die … [Lees meer...] overGedicht: Lode Ontrop • ’t Zijn werelden die van het leven branden

Sonnet met 83 o's. Nazomer Hooge boomen toonen 't roode loover Toomloos vroolijk zich onttooiend Sprookjes-schoonheid zond zich strooiend Ros en goud en donker-brons getoover Zorgeloos heur mooi vergooiend, Zonder schromen voor den boozen roover Najaarsstorm, die duldt geen tooi, hoe poover.... Sterven, zóó door dood vermooiend, Dat wel allen dùs hun dood … [Lees meer...] overGedicht: Jeanne Reyneke van Stuwe • Nazomer

richtlijnen voor vergelding noem het ding bij de naam: beest draag je kroon leer alles over dwangvoer draag je kroon maak een voodoopop geef hem drie poten zie hem hinkelen draag je kroon … [Lees meer...] overGedicht: Radna Fabias • richtlijnen voor vergelding