‘April’ — uit de maandencyclus van Folgóre da San Gimignano, plus het ‘tegensonnet’van Cenne de la Chitarra, beide vertaald door Frans van Dooren. April Ik stuur je in april de stadspoort uitde velden in waar bloesems openspringenen opgetogen meisjes staan te zingenen helder water uit fonteinen spuit, en spaanse rijpaardjes, glanzend van huid,en franse mantels naar je … [Lees meer...] overFolgóre da San Gimignano • April
Gedicht
Nicolaas Simon van Winter • De Amstelstroom
De Amstelstroom(fragment) Wateräders! Bronnen! Stroomen!Lokt uw kabblend golfgeluidAl 't gevederd zangkoor uit,Daar gy vloeit langs groene zoomen;De edle Dichtkunst zong voorlang,By uw spelend stroomgeklater,By het schuimen van uw water,Menig vloeijend stroomgezang.Thans kan de Amstel my bekoren,Door zyn pracht en landsieraad;'k Zing zyn' glorieryken staat;'k Ben aan zynen … [Lees meer...] overNicolaas Simon van Winter • De Amstelstroom
Lucretia Wilhelmina van Merken • Op den Amstelstroom van den heere Nicolaas Simon van Winter
Op den Amstelstroom van den heere Nicolaas Simon van Winter. Lieflykvloeijende Amstelstroom,Die my kluistert aan uw' zoomoor uw vriendelyk vermogen!Wellust van de Waereldslad,Die, uit diep moeras getoogen,Thans zo veel sieraads omvat! Heugt u van uw vroegste jaaren,Meld ons dan wie de eersten waarenDie zich vestten aan uw' boord.Waaren 't Cimbers of Teutonen?Hebt gy nooit … [Lees meer...] overLucretia Wilhelmina van Merken • Op den Amstelstroom van den heere Nicolaas Simon van Winter
Sara Maria van der Wilp • Op den Amstelstroom van den heere N.S. van Winter
Vandaag overleden in 1803: Sara Maria van der Wilp. Op den Amstelstroom van den heere N.S. van Winter. ô Vrolykvloeijende Amstelstroom,Die, aan uw' klaverryken zoom,Zo menig landgesticht uit laan en bosch ziet ryzen;Die, kabblend' langs het spigtig riet,'s Lands edle Koopvorstin eerst hulde moet bewyzen,Eer ge in het kielryk Y uw glazen stroomkruik giet! Hoe moedig … [Lees meer...] overSara Maria van der Wilp • Op den Amstelstroom van den heere N.S. van Winter
Martinus Nijhoff • Het licht
Het licht Het licht, Gods witte licht, breekt zich in kleuren:Kleuren zijn daden van het licht dat breekt.Het leven breekt zich in het bont gebeuren,En mijn ziel breekt zich als ze woorden spreekt. Slechts die zich sterven laat, kan ’t leven beuren:O zie mijn bloed dat langs de spijkers leekt !Mijn raam is open, open zijn mijn deuren –Hier is mijn hart, hier is mijn … [Lees meer...] overMartinus Nijhoff • Het licht
Martinus Nijhoff • Het groote lijden
Het groote lijden Wetend dat liefde zich moet sterven laten,Had zijn groot hart het hart der wereld lief.Hij gaf zijn lijf, dat wij dronken en aten,Toen zijn doods-angst de magere armen hief. Ik zie, als achtergrond-decoratief,Groepen landlieden, visschers en soldaten,En tusschen hen, in 't diepe perspectief,Heuvels en stranden, boomgaarden en straten. Hij leed meer … [Lees meer...] overMartinus Nijhoff • Het groote lijden
Michel van der Plas • Regentesselaan
Het is vandaag de sterfdag van Willem Kloos (1859-1938). Michel van der Plas (1927-2013) schreef het gedicht ‘Regentesselaan’ over hem. Het is mogelijk dat de oude Kloos en de jonge Van der Plas alkaar ooit, zoals in het gedicht, op straat gezien hebben, want ze woonden (in Den Haag) niet ver bij elkaar vandaan, Kloos op de Regentesselaan (176), en Van der Plas in de … [Lees meer...] overMichel van der Plas • Regentesselaan
Roland Jooris • Wegens het onbestemde
Uit Vertakkingen, de nieuwe bundel van Roland Jooris. Wegens het onbestemde Namens het nogvormeloze Blijkens zijn hongerzijn dorst naar steedsdichter Ondanks de gaafheiddie hem beschadigt Desnoods tegenstrijdigmet wat hij begeert Roland Jooris (1936)uit: Vertakkingen (2021) Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per … [Lees meer...] overRoland Jooris • Wegens het onbestemde
J. Slauerhoff • Landschap
Landschap Heilige reeënOp tengre pooten,Drinken uit hun beker, 't binnenmeer,(Wouden ruischen om hen heen) Wenden schuw den rug naar verre zeeën,Hooggeboegde schepen zijn verschenen,Naadren meer en meer,(Vogels zwijgen om hen heen) Enkle herten vlieden ver in 't binnenland,Andre eten straks den vreemdling uit de hand.En de geest van 't Eiland mijdt den vijand,Vaart in … [Lees meer...] overJ. Slauerhoff • Landschap
J. Slauerhoff • Dronken in de lente
Dronken in de lente Dronken zat ik onder den amandelboom.Blaren vielen in de plooien van mijn kleed.Ik merkte het niet,Totdat ik opstond en mijn kleed straksloeg,Toen vielen de blaren rondom,Zoodat ik mij afvroeg:"Heb ik gebloeid zonder het zelf te weten?Kon ik genieten en heb het niet gedaan?Vervloekte wijnroes!"Maar toen ik mijn loome oogen opsloeg,Zag ik den boom zijn … [Lees meer...] overJ. Slauerhoff • Dronken in de lente
J. Slauerhoff • Tsjirak
Tsjirak De stroom TsjirakKronkelt door donkere bergen. Als een tentdakGrauw, laaghangendValt de hemel rondom de steppen. De storm bewoont het woeste grasvlakVan het land TsjirakWaar schaarsche kudden in de verten zweven. (Al Toen) J. Slauerhoff (1898-1936)uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1933) Inleiding bij de bundel: "De verzen van deze verzameling zijn uit het … [Lees meer...] overJ. Slauerhoff • Tsjirak
Casper van den Berg • Talisman & Pen
Talisman Mollen vangenniemand zeggensamen naarde overkant. Dolle hondenstugge heggengunstigeplanetenstand. Knekelhuis enschedeharenStatenbijbelmaandverband. Wichelroedevan Catharenvers gedolvenkerkhofzand. ••• Pen Pen: een gulden, aan deurgekocht van luttel, brillendpadvindertje. Om precies: welp(je).Geen gids, zo tezien, en ook geen Helper, alhoewelaan … [Lees meer...] overCasper van den Berg • Talisman & Pen
Jan Luyken • Twee verrassingen
Verrassing Spytig* Klaartje sou haar badenMoedernaakt in eene beek,Die langs klavere boorden streek,Overschaaut van wilge-bladen;Grage* Reynoudt sat en keek,Watertandend door de rietjes;En hy riep eens soet met een:Noch wat dieper, tot de knietjes;Daer mee droop sy schaamroot heen. Verrassing Zeven dart’le Nimphjes vondenGeyte oor, daer hy sliep in 't woud, Elke Nimph … [Lees meer...] overJan Luyken • Twee verrassingen
Simon Vestdijk • Terugblik
Simon Vestdijk was gister vijftig jaar geleden overleden. Terugblik Nu ’k met haar voortleef, hunkerend naar zoenEn streeling, is zij wel mijn liefst bezit;Maar ’k zou, nu ik niets beters weet dan dit,Die eerste koelheid over willen doen, Die morgenkoelte, die het moe verdrietNog niet als schaduw onder ’t zonlicht draagt,Dien schemertijd, als men zich huiv’rend … [Lees meer...] overSimon Vestdijk • Terugblik
Simon Vestdijk • De dikste kloostermuren zijn bezeten
Simon Vestdijk is vandaag vijftig jaar geleden overleden. De dikste kloostermuren zijn bezetenEn spitsen de oren naar ons veil rumoer,Ik ben op u, gij zijt op mij gebeten.Ik ben de duivel, en gij zijt zijn moer! Mijn liefde heb ik aan uw val gemeten.Ik sla de maat voor een soldatenhoer.De dikste kloostermuren zijn bezetenEn spuwen kruis en krans en kralensnoer. Hoe … [Lees meer...] overSimon Vestdijk • De dikste kloostermuren zijn bezeten
J.C. Bloem • Eerste lentedag
Eerste lentedag Weer de lente. De verbijsterde oogen,Falende in het winters bleek gezicht,Zien de huizen en de bruggebogenOp en neer gaan in het wankel licht. Zien en zien niet door de duizelingenVan de weer oneindige rivier;Zon en water kruisen daar hun klingenEn het hart is bonzend en niet hier. Weer een lente en de haar bitter-eigenZilte geur, die langs de kaden … [Lees meer...] overJ.C. Bloem • Eerste lentedag
J.C. Bloem • Zondag
Zondag De stilte, nu de klokken dooven,Wordt hoorbaar over Zondagsch landEn dorpsche woningen, waarbovenEen schelpenkleur'ge hemel spant. De jeugd keert weer voor de' in gedachtenVerzonkene, die zich hervindtEen warm van onbestemd verwachtenIn Zondagstilte eenzelvig kind. En tusschen toen en nu: 't verwardeBestaan, dat steeds zijn heil verdreef;De scherpe dagen, waar … [Lees meer...] overJ.C. Bloem • Zondag
J.C. Bloem • De nachtegalen
De nachtegalen Ik heb van ‘t leven vrijwel niets verwacht,‘t Geluk is nu eenmaal niet te achterhalen.Wat geeft het? — In de koude voorjaarsnachtZingen de onsterfelijke nachtegalen. J.C. Bloem (1887-1966) Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail. … [Lees meer...] overJ.C. Bloem • De nachtegalen
Jan H. Eekhout • Oorlogsvloek
Oorlogsvloeknaar Li-Tai-Po (8ste eeuw) Waar een spookmager paard in de korstige sneeuw als een zwijn naar voedsel wroet,daar hebben drie legers hun verdoemlijken trots met drie nederlagen geboet. Er is ergens een rosse woestijn, ontbloeid tot een welige beenderenwei:hier schreeuwden tienduizend stijfkoppige kerels hun vreemd-schrille doodsgeschrei. En een boomengroep … [Lees meer...] overJan H. Eekhout • Oorlogsvloek
Ingmar Heytze • Omdat het geluk gebeurde
Omdat het geluk gebeurde ‘Because the luck happened.’The Speed Cubers Er zijn momenten waar je niet uit komt,hoeveel tijd er ook voorbijgaat. Het bloed dat uit je duimtop gutst,de nagel zoek in de snijmachine. Je fiets, zijwaarts op weg naar de stoeprand,in elk zitje een verbaasde dochter. Gas geven, een heuvel over, bijna van rechtsworden aangereden. De … [Lees meer...] overIngmar Heytze • Omdat het geluk gebeurde
Gedicht: Sako Kiers • Een Gaaf Land
Een Gaaf Land De bloemen verdwenen uit de velden de bijen vertrokken en de wormen En toen hadden ook de vogels er geen zin meer in Overal waar ik kwam zag ikhoe de natuur werd uitgeholdHet werd stoffiger en warmerJa ronduit benauwd werd het Alles van waarde wankelt maaronze premier ziet geen urgentieWe zijn een gaaf land en wie meervisie wil moet naar de … [Lees meer...] overGedicht: Sako Kiers • Een Gaaf Land
Gedicht: Elvis Peeters • Sporen
Uit De wanbidder, de nieuwe bundel van (duo/echtpaar) Elvis Peeters. Sporen van de warme nestgeur van haar jonge koren.Zo schrijft de dichteraan wie het maar wil horen.In dat jonge koren ging ooit zijn gebit verloren.Klappertandend van genot — ookin zijn ogen stond snot — maaide hij met grimmige lippenlangs haar voorjaarse voren, haperdeaan de knoop in haar vel, die rel … [Lees meer...] overGedicht: Elvis Peeters • Sporen
Gedicht: Albert Verwey • De duingeest
De duingeest Mij heeft de zee gekroond met zilte glorieVan droppen: naakt lag ik in ’t warme zand;De hemel boog het goud van zijn ciborieNaar mij: de zonwijn stroomde, ’t blauw werd brand. En door het duindal waar in bloemge mossenMijn voeten zonken, volgde ik heel die dagGedaanten schuilend soms in poel of bosschen,Dan schrijlings lokkende op een berme-plag. Doch toen … [Lees meer...] overGedicht: Albert Verwey • De duingeest
Gedicht: Albert Verwey • De ruimte
De ruimte (III) De duindoorn met zijn vale olijvenloofStond met zijn gele bessen dikbetrost.De bramen purperden en bruinbemostVeerde onder ons de bodem. Door de kloofDreunde de zee ons hart en ooren doofVoor 't verre dorpsgeluid. Het ruigbevlostKonijn rende de laagte in. Op zijn post,De groene grenssteen, speurde een kraai naar roof.Wij spraken, door dat rijpe najaar … [Lees meer...] overGedicht: Albert Verwey • De ruimte
Gedicht: Albert Verwey • Aan een sterrekundige
Aan een sterrekundige Ge kent de sterren en ge meet hun banenEn zonder hoge en nachtelijke wachtSchouwt ge op uw blad de paden die niet tanen,Weegt bol en bol: hun afstand, zwaarte en kracht. Het heel heelal hangt rond uw kluis op aarde,Hangt om het brein van dit klein mensekind,Het wentelt en vindt nergens groter waardeDan dat het in uw geest zichzelf hervindt. En … [Lees meer...] overGedicht: Albert Verwey • Aan een sterrekundige