Chris van Geel

10-10-2025

zwijgen
zoals wind nog voor hij langswaait
rook die door de open deuren weg
wou glippen, in de kamer terug kan drijven
..

Bron: Uit de hoge boom geschreven, 1967

09-10-2025

PETIT BEURRE

Ik weet op een stil plekje een koekje te liggen,
verregend maar goed leesbaar.

Bron: Barbarber, augustus 1968

08-10-2025

OKT. ’59

Een borstelige zee, schuim, regen slaat het schuine raam.
Ik slaap, dichte oogleden dansen schelpen op het glas.
De regen wil niet wakker worden, stroomt,
ik slaap, slaap schrijft, blind blijft de nacht.

Bron: Tirade, juli-augustus 1961

07-10-2025

DALMATINER ONWEER

Het blaffen is begonnen,
de bastaards spuwen vuur,
licht rent, in plassen spat
het hoog om duizend poten.

Mijn hond, de kop omlaag,
hij bibbert in zijn stippen,
draalt om de tafelpoot.

Bron: Hollands maandblad, december 1972

05-10-2025

WEES

Zijn moeder raakte hem niet aan.
Hij had een Käthe Kruse-pop
waar ondergoed op was geschilderd –
hij had geen beer.

Bron: Barbarber, maart 1968

04-10-2025

N.A.V. EEN ZIENDENDE ZWERM SPREEUWEN OP EEN OKTOBEROCHTEND

Of duizend bladeren tegelijk
van heel hoog vallen, dwingend
met kracht en voor de grond bereikt
tot licht vergaan.

Bron: Hollands maandblad, juni-juli 1969

03-10-2025

DIE PORT VAN CLEVE

Sinds 1870 verkopen wij biefstuk. Dit is no. 4879238.

Bron: Barbarber, maart 1968

02-10-2025

Wij gingen samen in de duinen lopen,
wij stonden, zagen zee, wij zagen land,
wij keken neer op wat laag overvloog.

Er lag een vlies van vochtig zand op zand.
Bij iedere stap van haar beperkte benen
viel witte grond in ruime plassen droog.

Bron: Het Zinrijk, 1971

01-10-2025

OCTOBER

De natte blaren zetten sporen
van reigers en van zwanen op
de weg. En ginds, de vingers wijd
gespreid, zijn dat geen handafdrukken?
De weg komt door de takken schemeren.
Liep er een acrobaat? voor ons,
opdat we elkaar vinden zullen
en kussen zullen, vlinders tussen
de bomen – gele lampen houden
zij in de armen, brandend blad.

Bron: Spinroc en andere verzen, 1958

30-09-2025

NACHT IN DE HERFST

Ik hoorde lopen en stemmen van mannen in
de toppen door de wind bewogen,
het rennen van vogels, breken van riet.

Zo donker is het in jaren niet geweest,
met plekken dieper zwart naast wolken.

Onzichtbare kalkoenen riepen, bleven
net niet te zien mijn stap voor langs de haag.