Ter gelegenheid van de herdenking van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (1815-1830) werd Joke van Leeuwen uitgeroepen als Dichter der Nederlanden. Met de sluiting van de tentoonstelling Willem I. Koning van Nederland en België in het Nationaal Archief op 17 juli komt hieraan een einde. De Dichter der Nederlanden was een initiatief van het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV).

Joke van Leeuwen maakte elf gedichten over de relatie tussen Nederland en Vlaanderen.  Ze schreef over koning Willem I, ontmoeting op de grens, uitdrukkingen in de taal, de ontpoldering van de Westerschelde, het Nederlands als vreemde taal in de wereld, de landsgrenzen door Baarle-Nassau en Baarle-Hertog, identiteit en stedenbanden. Ook schreef zij het protestgedicht Erfgoedsonnet voor Hilde en Jet op verzoek van neerlandici als pleidooi voor de Nederlandse taal. Dit gedicht, dat verscheen op Neerlandistiek, droeg zij op 7 december 2015 voor aan de ministers Crevits en Bussemaker in het Vlaams Parlement in een vergadering van de Nederlandse Taalunie.

Louis de Potter laatste gedicht

Het laatste gedicht van Joke van Leeuwen als Dichter der Nederlanden gaat over Louis de Potter, de politicus die in 1830 na de Belgische revolutie streed voor een België als republiek. In de Brusselse straat die naar hem vernoemd is, wonen mensen die niets van hem weten.

Bundel

De gedichten zullen dit najaar worden uitgegeven in een bundel waarin Joke van Leeuwen in een voorwoord een terugblik zal geven. De gedichten zijn al gratis beschikbaar op wenskaarten.

Nederlands-Vlaamse samenwerking

Ook na deze herdenkingsperiode zal het 121-jarige ANV zich sterk blijven maken om de samenwerking tussen Nederland en Vlaanderen te laten gedijen. In de komende jaren zal de vereniging vooral duurzame initiatieven ontwikkelen en opdrachten voor onderzoek uitzetten. Joke van Leeuwen blijft als Nederbelg een brug slaan tussen noord en zuid.