Dorp-doorvaart

Dit openbaart de grolgorgel van een klaxon door de heuvelstreek
ontzetting der der dingen                      burlesk verbazen
het vreedzaam vee houdt op met grazen
en zilvervis richt zich rild uit de blauwe beek

Een antieke kantiekentoren
heeft het hoofd verloren
vergeet de Tijd te slaan
zo geraakt zijn tiktak getikt en de tikkenhaan
draait dwaas driemaal

Boos zet de hangbrug
een hoge rug
maar droomdaken heffen hun schouwken in reikhals over de hagen

Alleen de schaterwaterlach van de beek is niet verslagen
daarvan snapt de snep bij de waterboord geen zier
maar de vis duikt zijn neusje diep wijsgerig in ’t wier.

Victor J. Brunclair (1899-1944)

Brunclair is op zijn best, wanneer hij zijn voorliefde voor grappige woordspelingen tot een alledaags onderwerp beperkt, zoals in de Dorp-doorvaart. De elkaar opvolgende assonanties, paronomasia’s en naïeve eindrijmen geven hier op doeltreffende wijze de paniek van het verbouwereerde dorpje weer, waar een auto doorheen raast.
Dit is een van Brunclairs minst ‘geforceerde’ gedichten. De spontaneïteit van de kinderlijke visie – het lijkt een tekenfilmpje – heeft het hier van de modernistische grootspraak en het al te cerebraal doorgevoerd experiment gewonnen.
• Rutten & Weisgerber

———————————–

• Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.