De sterk sociaal bewogen Abraham van Oosten publiceerde in zijn bundel Vuur en droom (1937) een aantal anti-oorlogsgedichten. Onderstaand gedicht is opgenomen in de WOI-bloemlezing Het monster van de oorlog.

Welaan dan … gas!

Welaan dan gas, wolk neer,
niets kan ons thans meer redden;
wij sterven waar gij wilt: op straat, op onze bedden,
of waar gij verder komt. Er baat geen tegenweer;
zoo wreekt zich onze traagheid van weleer.

Er is een tijd geweest
waarin wij u niet kenden;
men hield u weg en eerst bij alle ellende
des grooten oorlogs verscheen ook uw duistere geest;
gij hoorde sedert tot de dingen die men vreest.

Maar onze traagheid bleef,
gij werd verfoeid maar niet bestreden;
bij alle zonden die wij ooit beleden
ontbrak er een, die ieder toch bedreef:
wij lazen rustig heen over al wat men van u schreef.

In plaats van óp te staan!
Uw onheil af te keeren,
uw makers in Gods Naam te ex-communiceeren
en hun fabrieken uit elkaar te slaan
leefden wij voort, als ging het óns niet aan!

Welaan dan gas, wolk neer.
Thans kan ons niets meer redden.
Wij sterven waar gij wilt: op straat, op onze bedden.
Of waar gij komt. Er baat geen tegenweer.
Het zal de wil wel zijn van Onzen Lieven Heer…

A.J.D. van Oosten (1898-1969)

• • • • • • • • • • • • • • • • • •

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.