In de trein
(bij Heemstede)

Huis met de groene luiken naast de ramen,
met groene tuin, met ’t groene hek ervoor:
groen huis met meisje in het groen, tesamen
ontmoet tresoor… – voorbij: de trein vliegt door,

ik laat geen spoor na als ik verder spoor,
maar in mij staat een beeld met nieuwe namen:
groen huis, meisje in ’t groen – het gaat teloor:
vanavond zijn de luiken voor de ramen.

Vanavond, meisje, als ik weer passeer,
kom je de kamer binnen met warm water,
je zet het in de theemuts, en niets meer –
ik zie alleen het donker dan, niets meer –
en ’t groene huis en jou…, later veel later
misschien nog eenmaal als ik wederkeer.

Michel van der Plas (1927-2013)

• • • • • • • • • • • • • • • • • •

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.