Monumentale klankinventaris van de veertiende-eeuwse Nederlandse dialecten
Middeleeuwse oorkonden verraden een schat aan dialectvariatie. Ze vormen de bron van dit referentiewerk, dat door vakgenoten vóór het verschijnen al monumentaal wordt genoemd.
Deze atlas is meer dan een klankatlas van het veertiende-eeuwse Nederlands. Het is ook een atlas van de Nederlandse vocaalontwikkeling en een studie over het Nederlandse grafeemgebruik. Zo omvat deze publicatie kaartcommentaren bij individuele historische klanken en behandelt ze ook uitgebreid de spelling van het Middelnederlands met Latijnse letters. Deze atlas is bovendien een multimediaal werk: het gedrukte tekstgedeelte wordt geïllustreerd door een online beschikbaar kaartgedeelte.
Deze overzichtelijke atlas vormt een onmisbaar naslagwerk voor wie zich met dialectfonologie (diachroon of synchroon) bezighoudt.
Deze publicatie is GPRC-labeled (Guaranteed Peer-Reviewed Content).
Ik ga het aanschaffen om te zien hoe drie soorten theorieën over taalkundige gegevens en de daarbij horende statistiek (regimewisselingen in de kanselarijen, verschillende schrijvers, verschillende perioden) in elkaar passen.
Eerder onderzoek wees al uit dat kanselarijtaal onbetrouwbaar is bij de vraag “hoe” “het klonk”. Chris de Wulf hanteert nu in de inleiding een logisch alternatief, namelijk of en hoe de fonologische ruimte traceerbaar is (qua plaats en tijd) in de betreffende grafemen en taalreconstructies.
Holla, Dewulf.
Chris De Wulf is een moeilijke naam
De varianten beginnen hier al. En de verwarring met andere personen ook.
Maar de tekst (flaptekst?) hier belooft het onmogelijke. Ik zie ook geen GPRC-label.