Sweet bahnhof
Drijft men steeds verder
uit elkaar? het afscheid schuift
een opdringerige oom tussen ons in.
sluit de ogen af – ja dit is vlucht,
een handvol kaarten laten vallen
omdat men in onze vingers knipt.
wurg alle lichten – rasse schreden
maakt mijn vertrek, reusachtig,
als op stelten wadend door de mist.
adieu adieu sweet bahnhof –
een convooi melaatsen wacht
in alle stilte de nalaatste trein.
Wilfred Smit (1933-1972)
uit: Verzamelde gedichten (1971)
Wikipedia zegt: In 1972 stierf Smit op negenendertigjarige leeftijd aan een hersentumor. Elf jaar later verscheen een uitgave met zijn verzameld werk. Hierin was ook het door Smit in 1956 geschreven ‘Sweet bahnhof’ opgenomen, dat de Nederlandse popband The Nits inspireerde bij hun lied ‘Adieu Sweet Bahnhof’ (uit 1984).
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
In regel 1 is het woord ‘dan’ weggevallen en in regel 3 moet het ‘opdringrige’ zijn i.p.v. ‘opdringerige’. Dit is de vierde versie van het gedicht. Hier de drie eerdere versies.
BAHNHOF
Drijft men dan steeds verder uit
elkaar? het afscheid schuift als een
opdringerige oom tussen ons in
en allerwegen waaien wimpers af.
Men fluistert dat de plaatsen waren
opgekocht – ja dit is vlucht:
een handvol kaarten laten vallen
omdat men in onze vingers knipt,
sluit nu de ogen af, wurg
alle lichten – met rasse schreden
nadert mijn vertrek, reusachtig,
als op stelten wadend door de mist
van stemmen boven het perron.
adieu adieu sweet bahnhof –
een convooi melaatsen wacht
in alle stilte de nalaatste trein.
Almanak van het Leidsche Studentencorps, 1957, 139 (1956)
sweet bahnhof
Drijft men dan steeds verder uit
elkaar? het afscheid schuift als een
opdringerige oom tussen ons in.
sluit je ogen af – ja dat is vlucht:
een handvol kaarten laten vallen
omdat men in onze vingers knipt –
wurg alle lichten; met rasse schreden
nadert mijn vertrek, reusachtig,
als op stelten wadend door de mist.
adieu adieu sweet bahnhof –
een convooi melaatsen wacht
in alle stilte de nalaatste trein.
cartons voor letterkunde, 2, 8 (1961)
Sweet bahnhof
Drijft men dan steeds verder
uit elkaar? het afscheid schuift
een opdringrige oom tussen ons in.
sluit de ogen af – ja dit is vlucht:
een handvol kaarten laten vallen
omdat men in onze vingers knipt –
wurg alle lichten; rasse schreden
maakt mijn vertrek, reusachtig,
als op stelten wadend door de mist.
adieu adieu sweet bahnhof –
een convooi melaatsen wacht
in alle stilte de nalaatste trein.
Franje, 1963