Corona
Even duurt ons leven
maar de dood duurt
alle levens lang
Ook als wij mensen
goden worden zullen
Mors en Mars blijven bestaan
En dat is alle goden zij dank
en ondanks onze mogelijkheden
om ons bestaan op deze Planeet A
ad infinitum voort te laten gaan
Want wat wij bijkans ondode
stervelingen nog altijd niet
beseffen: de Dood is niet onze
ergste vijand als wel des
levens grootste bondgenoot
Alles gaat voorbij opdat
op Moeder Aarde
zolang er water is
en frisse lucht
het hemels vuur
zijn adem vindt
in de natuur
Wie oprecht bekommerd
is om al wat ruist en bruist
in alle atomaire kernen
van ons diverse bestaan
heeft oneindig meer te vrezen
van Xi´s China, Trump’s USA
van Huawei, Google, Alibaba
Facebook, Amazon en Coca-Cola
dan van eender welk Corona-
virus dat in een ommedraai
een einde maakt aan de
onsterfelijke pretenties
van de menselijke
waan
Serge van Duijnhoven (1970)
05.02.20
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
In Serge van Duijnhoven’s ‘Corona’ zijn de tegeltjeswijsheden niet van de lucht. Het doet je afvragen wat nu eigenlijk het idee is achter die costerlijst, een eindeloze stroom amateurdichters zonder kritische kanttekeningen de revue laten passeren? Of waarom mensen poëzie schrijven of lezen, als je toch ook gewoon naar Mieke Telkamp kunt luisteren op de begrafenis van je opoe om dezelfde boodschap te absorberen.
Vrolijk word je er niet van. Of neem dat gedicht van Goudeseune, waarin hij te kennen geeft eindeloos de aardappelpuree van zijn eigen gedichten te zitten consumeren, omdat zijn eigen kruidenpotje nu eenmaal het best smaakt en Brusselmans in zijn nek zit te hijgen, ook al zo’n levend stripfiguur.
Nee, de Costerlijst is een verschrikking.
Tegeltjeswijsheid is in ieder geval wijsheid. Het commentaar van maanantal acht ik dat niet. Ik wacht op diens prachtige, aardappelpureeloze (en inderdaad graag ook brusselmansloze), mieke-telkamp-overstijgende poëzie met eigen kritische kanttekeningen, of anders schrijven wij die wel.