Lijkkrans voor mijn dochtertje.

Een rei van Englen zag,
Door ’t dunne wolkfloers heen,
Of ergens, hier beneên,
Een zuivre parel lag
Die waardig was te pralen
In ’t goud van ’s hemels zalen.

In ’t einde viel het oog
Op Margareetje* een wicht,
Dat pas, door ’t levenslicht,
Bestraelt werd van omhoog,
En blijdschap noch elende,
Noch deugd noch ondeugdt kende.

Dat Pareltje vol glans
Behaagde ’t Engeldom,
Des daelde ’t, in een’ drom,
Van ’s hemels hoogen transs’,
En streek, met penne en veder,
Bij Grietjes wiegje neder.

Hier nam het, met een vaert’,
Dat Pareltje in zijn magt,
Belonkte en kuste ’t zacht,
En vloog ‘er meê, van de aard’,
Naar ’t rijk der zaligheden,
Doch liet de schulp beneden.

Dirk Smits (1702-1753)

** margarita = Latijn voor ‘parel’

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.