Gedicht: Dirk Smits • De Rottestroom (fragment)

(…)
Stil!.. ‘k Hoor reeds haer golfjes leven!
Haer vervrolykt stroomgeluidt
Noodigt my ten koortranss’ uit.
‘k Zie hoe, door die vreugdt gedreven,
Haer Gespelen, overlaên,
Opgeborrelt uit het water,
Met riviervisch, ’t marktgeschater
Daeglyks drok ten dienste staen.
‘k Zie de plasbaers, vette voren,
Braesem, karper, post en snoek,
Zeelt en paling, malsch en kloek,
’t Oog des wandelaers bekoren:
Elk word op ’t gespartel graeg,
Valt aen ’t kiezen, dingen, koopen;
Voelt, by ’t wegen, schrappen, stroopen,
Reeds een kittling in zyn maeg.

Als ons pink en schuit verblyen,
Met haer vangst’ uit Nereus kolk’,
Nood de Zeevischmarkt het volk
Dus op waterlekkernyen.
Krimpzalm, tarbot, schellevisch,
Heilbot, kabbeljaeuw en tongen,
Schol en ’t geen ooit visschers vongen
Tot gerechten voor den disch’;
Dit geschenk der milde vloeden
Gunt de slagtbyl dikwyls rust,
Daer de Vleeschhal yders lust
Weet te boeten, elk te voeden.
Zoo veel heils en overvloeds
Vloeit geftaêg hier naer beneden
Op uw Stat, de Kroon der steden,
Uit de Bronn’ van alles goeds.

Dat haer heilstar eeuwig ryze!
Dat ze, o edle Stroomvorstin!
Uwe zorg en moedermin
Eindloos dank en eer bewyze!
’t Lust’ haer vaek, met eigen hand’,
Met myn stroomloof u te omhangen!
Blyf dus ’t wit der lofgezangen,
’t Oogelyn van Nederlandt;
Zoo… Maer ‘k hoor de Rotte ruischen!
‘k Hoor met klaterend geschal,
Als een’ snellen waterval,
Haer door de open sluizen bruisschen,
Om, op ’t kabblend golfgeraes,
Met haer dartle waterreijen,
Vry en bly te spelemeijen
In het ruime bedt der Maes’.’
Hoor! de Maes, die haer verbeidde,
Zingt en kuscht haer wellekom.
‘k Wy u, Zanggodinnendom,
Des myn’ dank voor uw geleide;
Wilt nu door uw’ cyterzwier
Pindus bloemhof doen ontluiken;
’t Lust my stil in ’t groen te duiken
Aen den boordt van myn Rivier’.