Voor den zevenden november
Aan Lenin

Gij groote stuurman met de koele oogen,
eerste, wendend het roer naar morgenlanden
die menschelijke voet nog nooit betrad, –

Gij die d’orkanen zijt vooruitgevlogen,
de riffe’ omgingt met voorzichtige handen,
tusschen maalstroomen vondt een veilig pad, –

tot de dag kwam, dat gij op d’ouden toon
van onversaagd, oneindig-sterk vertrouwen
de makkers toespraakt: ‘genooten, ’t was te vroeg’. –

Uw eigen hand wierp het roer om, de trouwe
en sterke. Een huivring ons allen doorjoeg;
uw glimlach zei: ‘’t poge’ is zichzelf zijn loon’.

Henriette Roland Holst (1869-1952)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.