Auteur, tekenaar en performer Joke van Leeuwen zocht speciaal voor de Coster-mailing vijf gedichten van jonge Vlaamse dichters uit. Vandaag als laatste: Carmien Michels.

JvL: “Carmien Michels (1990) is een van de jonge Vlaamse dichters die het op podia goed doen. Na een gezamenlijk optreden in de buurt van Brussel zat mijn autootje vol jong talent: Carmien, Yousra Benfquih, Jaouad Alloul, Seckou Ouologuem … Dit gedicht staat in ‘We komen van ver’ (2017).”

XLIX

Het is ochtend: we zijn gewikkeld
in kleren van dauw en geritsel
de dag rukt op met hoefgetrappel
niemand verspert zijn kuddes de weg

Niemand verspert jouw klauwende ogen
jouw rovende handen, jouw bochtige lach
ik ben jouw doorgang naar de avond
nooit is de schemer je laatste zet

Boven ons fezelen als kinderen de goden
je blik doet ze duiken in hun hemelbed
het gewicht kraakt in onze wolken

Wanneer je pratend inslaapt vang ik het gruis uit je stem
meng het met regenwater, droog het in de laatste zon
zodat ik, slapeloze, kan wonen in de bakstenen van je woorden

Carmien Michels (1990)
uit: We komen van ver (Polis, 2017)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.