Noem je Het Boek Alfa (1963) een experimentele roman, dan heb je al veel lezers afgeschrikt. Zelf werd ik voor het boek pas gewonnen in 2011, toen de schrijfster Monika van Paemel tijdens de viering van het honderdvijfentwintig jarig bestaan van de KANTL een fragment op een werkelijk sublieme wijze voorlas. Want dit boek is toch vooral een ode aan de taal. De onstelpbare gedachtenstroom van een op wacht staande soldaat tijdens een van de eerste oorlogsdagen neemt je, of je het wil of niet, op sleeptouw tot de laatste bladzijde.