Winterstilte
De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witten rijp beijzeld.
De boom houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
’t Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.
De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend tooverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootsche, stille wonder.
Jacqueline van der Waals (1868-1922)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
Op het ‘rime riche’ na een perfect gedicht: de dichter slaagt erin de breekbaarheid van de witte winterwereld met evenzovele broze woorden te evoceren. In een woord: prachtig, zeker voor wie niet in staat zijn die wereld zelf te betreden.
Ik leerde op school
De wind houdt zich behoedzaam stil. En
Wat wonderlijk loverland is dit. ???
Geïnspireerd door Jacqueline van der Waals en haar gedicht Winterstilte, door de natuur op 6 jan 2026 en door het aanhoudend nieuws op die dag over o.a. de haperende luchtvaart kwam ik tot de volgende woorden:
Inverse sneeuw , inverse winterstilte.
De tuin is wit,
Het dak is wit,
De wolken waar nog sneeuw in zit zijn wit.
Het spoor is wit,
De weg is wit,
Het vliegtuig waar nog sneeuw op zit is wit.
In het westen code geel, in het oosten code rood,
De sneeuw legt feilloos kleurcontrasten bloot.
Bloot ook maakt men het vliegtuig van ‘t kristallen wonder,
Zodat het even later opstijgt met z’n luide donder.
Kees Minderhoud, Eindhoven, 6 januari 2026