Door Frank Willaert

In het eerste cahier van Maurice Gilliams’ roman Elias of het gevecht met de nachtegalen beschrijft de ik-verteller Elias zijn kindertijd op een afgelegen landgoed kort vóór de eerste wereldoorlog. De moderne wereld dringt amper tot het kasteel door. De jonge Elias vermeit zich in zijn droomverbeeldingen, de nachtegalen uit de titel, en lijkt allerminst voorbereid om het leven in de snel veranderende buitenwereld aan te kunnen. Het eerste cahier eindigt met het vertrek van de twaalfjarige Elias naar de harde wereld van de kostschool. Het tweede cahier, dat vanuit het standpunt van zijn vriend Olivier Bloem Elias’ leven op de kostschool en als architect beschrijft, heeft Gilliams iet meer laten herdrukken. In het fragment dat hier voorlezen wordt, beschrijft het kind Elias hoe het, zittend naast zijn grootmoeder, mediteert over haar, en ook zijn, onvermijdelijke dood.