Mea Strand (1909-2003, eigenlijk Tine Louw, midden op de foto onderaan) was enige tijd getrouwd met Gerrit Kouwenaar (rechts). Ze publiceerde één dichtbundel, Orion.

Een nacht

’s Nachts hingen we loodlicht
in de oorverscheurende branding
— als eens in een donkere badkamer
gestreeld onder water —
maar nu alle leven lawaai en zout
fosfor fosfor koekoekte ik: het geluid bleef uit
de zee riep tegen mijn huid
alles stond op zijn kop als een vrucht
bovengekomen
de vuurtoren draaide als dol
kouder dan ooit is teruggaan, maak ons vloeibaar
voelbaar klopte vloeistof in mij (bloed) goed, goed
de zee spuwde ons uit

ook de wind wilde ons niet meenemen
treurig liepen we zelf op arme benen
naar verder of later of lichter

Mea Strand (1919-2003)
uit: Orion (1956)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.