Uit Mijn zoon hij zegt, de nieuwe bundel van Willem Thies.

Er waren buitenbezoekers met uitgewiste monden.

Er waren mensen die in hun ogen wreven met dezelfde handen —

Er was krampachtigheid. Onderschatting. Zelfgenoegzaam
gepredik
van eigen gelijk.

Er was het einde van de menigte.

Het begin van leegte.

De natuur die haar gebied uitbreidde. Herstelde.
Eenden foeragerend in de straten. Eenden op grasstroken.
Eenden tussen personenauto’s. Eenden die zich niet langer
lieten terugdringen.

Er waren lichten aan de andere kant van de ruit.

Er waren geruchten.

Willem Thies (1973)
uit: Mijn zoon hij zegt (2021)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.