Na de dood van zijn moeder schreef Hans Warren een krans van acht gedichten, die nooit gepubliceerd werd — maar die nu is verschenen bij Artistiek Bureau, onder de titel Grafkrans, met een nawoord van Warrens partner Mario Molegraaf.

Landschap

De hemel bleek van zon, en hoge vloed
kaatst licht van onder op; het ijle zingen
van vogelwieken en de brandingsgroet
waaien langs kleurloos land vol dode dingen:
dorre bloemschermen, schelpen lang ontruimd
die vochtig glanzend ruisen van verleden,
saamgekoekt zand dat in de wind verkruimt,
een schip stil langs de horizon gegleden.

Wat tikken dorre halmen, gromt de zee,
smeken de vogels, tekenen hun sporen
op het nat zand; glijden de lieve wolken
zo tijdeloos alsof ze niet behoren
bij dit gestorven land — wat doe ik mee
gedachteloos dit voor jou te vertolken?

Hans Warren (1921-2001)

Foto: Collectie Zeeuwse Bibliotheek

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.