Taal is een proces van de samenleving dat zich voltrekt en letterlijk uitdrukking geeft aan wat er plaatsvindt binnen de mens en rondom in de wereld.
Feit is dat een toenemend aantal mensen zich niet meer herkent in oude (veilige) duidingen, die voorheen altijd grondig geslachtsbepaald waren: mannelijk of vrouwelijk, yang of yin, en daar heeft men zich maar aan te houden. Positionering gaat ook altijd over stellingname en macht.
Iets of iemand niet ergens bij kunnen indelen brengt gevoelens van onmacht teweeg. Bij elke puzzel móeten de stukjes uiteindelijk gelegd kunnen worden om deze als ‘af’ te kunnen afdoen en daarover een goed gevoel te hebben.
De puzzel van het menszijn is echter niet af. De ‘inconvenient truth’ is dat die onaf is. “We weten niet wat het moet worden en waar het naartoe gaat.” Dat is de grootste uitdaging van deze tijd.
Grenzen van allerlei soort worden wereldwijd overschreden, hetgeen dan weer repressie en dictatuur oproept. Uit alle macht tegenhouden van wat in wezen niet tegen te houden is, dat is trachten de natuurlijke ontwikkeling van de samenleving met geweld stop te zetten. Ontwikkeling is ook ongemak. Men wil kunnen bepalen, vaststellen, een eindproduct in handen krijgen. Het meervoudige tot het enkelvoudige, het eenvoudige, terugbrengen. Leuningen om uiteindelijk achterover te kunnen leunen. Gemak en grip. Uit allerlei een keus maken en vaststellen.
Allerlei is een ‘genderneutrale’ duiding. Uit allerlei is nog geen keus gemaakt, nog niet iets bepaald(s). Lei (met hoofdletter) is in het Italiaans ‘U’ (zoals ‘Sie’ in het Duits).
Lei past prachtig in het rijtje hij-zij-Lei-wij.
Lei is genderneutraal en eerbiedigend.
‘Hen’ is een woord dat wringt en schuurt als het op één persoon wordt toegepast. Een noodoplossing die hopelijk een tijdelijke is.
Het woord Lei zou in de Nederlandse taal een prachtige en adequate toevoeging kunnen zijn. Een eerbetoon ook aan de mens die zich ontwikkelt en dat proces niet uit de weg gaat. De moedige mens waar je U tegen kunt zeggen, omdat Lei voor zichzelf uitkomt als Wezen.
In 2012 werd op dit weblog vij voorgesteld als genderneutraal pronomen
En welke bezits- en voorwerpsvorm horen hier dan bij?
“de natuurlijke ontwikkeling van de samenleving”
Een natuurlijke ontwikkeling die toevallig vooral door westerse overheden, grote bedrijven en welgespekte ngo’s wordt bevorderd.
Het (willen) veranderen van iets zo fundamenteels als voornaamwoorden door een ideologisch geïnspireerde minderheid is allerminst een natuurlijk proces. Het verbazingwekkende is niet dat deze minderheid bestaat, maar dat de door de heer Van Renswoude genoemde machten deze bemoeizucht met andermans (en -vrouws?) taalgebruik bevorderen. Een maakbaarheidsstreven dat eerder tot twee- dan tot eendracht blijkt te leiden. Alsof de actualiteit al niet genoeg splijtzwammen in petto heeft.
Nee, niet goed, ‘lei’ bestaat al, evenals ‘hen’. Een nieuw woord maken, ‘vij’ zou goed kunnen.
Nog nergens trof ik ‘gij’ als een genderneutrale vorm aan: Gij, Uwer. U, U
Lei, dat is een leuke. En dan ‘leins’ erbij zoals ‘diens’ bij ‘die’? Overigens is er ook buiten het mensdom behoefte aan een genderneutrale vorm. We volgen de laatste maanden nauwgezet de meerkoeten en waterhoenders in de sloten van de wijk en waarom zou je hun jonkies ‘hij’ noemen, we weten totaal niet of het vrouwtjes of mannetjes zijn. ‘De koe, hij’ valt misschien ook te verdringen door iets beters.