Zonenlied

Mijn vader riep mij
om een stuiter een stoter een vogel van niets

maar ik moest natuurlijk weer mee met dat meisje
de wegen beklimmen erop en eraf
de bloemen bezien en de dieren bespieden
en heer in den hemel het hemelrijk zelf

Mijn vader riep mij
om een cent om een slof om een houten sigaar

maar ik moest natuurlijk weer woorden opschrijven
die zouden beklijven na hem en na mij
en regeltjes rijmen voor ruiterverhalen
en kerel te paard voor mijn eigen verdriet

Mijn vader riep mij
om een raad om een reden een wereldse weg

maar ik moest natuurlijk weer elders en elders
met ogen en oren een hart in de hand
een ridder een ruiter een wereldverschrikker
die zelf zei hij bouwde aan reden en raad.

Koos Schuur (1915-1995)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.