Uit Tulpenwodka, de nieuwe bundel van Astrid Lampe.

het koraalrif poogt
onder het olieboorplatform uit te komen
met de markt meebewegen
is hier geen optie

een deel van het kalkskelet staat nog juist overeind
slik wolkt op
waterdiertjes herkennen hun stad niet meer

de sfeer in huis lijdt eronder
je verft je haar lila
de supportbubbel knapt

een deel van de tienerkamer staat nog juist overeind
je scheert

langs de randen van de inktzwarte vloeistofdia
het diepe donker houdt ons vast het centrale gezag

is in de olie zoekt een schoot stoot en loost
illegaal vracht

ook vannacht vinden bloemdiertjes onder een zeecontainer little pony’s
hun zekere wiegendood

de schipper naast god paart met een vissenstaart
het begeerde object is bezet met pailletten waar hij tot bloedens toe

zijn lust aan openhaalt
de schoonheid schuilt

in de droge mechanische knak waarmee de gaga glitterstaart
aan de stuit afbrak

kom schud je lila haren uit en
klim aan land

Astrid Lampe (1955)
uit: Tulpenwodka (2021)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.