• Na zijn verzamelde gedichten (Op de hoogte van de vogels, 2017) publiceerde Dirk Kroon nog Onder de vogels (2019) en vorig jaar een bundel kwatrijnen, Na de vogels.

In weerwil van wat er kan gebeuren —
de wereld ligt doodstil, huivert en wacht
gespannen de tijd af om te betreuren
wat feitelijk nooit tot stand is gebracht.

Als zo vaak het leeg gebleven blad omslaan,
wachten op de woorden van morgen.
Wie niets schrijft, maakt zich geen zorgen.
Wie de leegte leest, heeft geen bestaan.

De jongen die ik was viel binnen met een zwaard,
hij wilde van de grijsaard die ik werd echt winnen.
Ik vocht voorzichtig, hij raakte bijna buiten zinnen.
Het was de onbetwiste nederlaag volledig waard.

De dag is grauw, de vreugde pover.
Wij lopen rond in wezensvreemd gebied.
Er is geen zinnig mens die je hier ziet.
Dan steekt ineens een roedel herten over.

Ik heb van de dood geen woord verstaan
toen hij bij mij langskwam, keer op keer.
Het leek op fluisteren en het deed zeer.
Met gespitste oren negeer ik hem voortaan.

Dirk Kroon (1946)
uit: Na de vogels (2021)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.