De eerste bladzijde (ook voorgelezen in de podcast) uit het lange gedicht ‘Autobiografie tot op de dag van vandaag’, uit de gelijkgetitelde nieuwe bundel van Arjen Duinker.

Ik zou graag sterven in de Anna Boogerd.
Ik ben ver weg geweest.

Zie je dat de zon schijnt
En dat het winter is?

Wanneer je van mij
Een wervel neemt
Val ik uit
Elkaar.

Toen ik een was, wilde ik twee zijn,
Toen ik twee was, werd ik doorzichtig,
Toen ik drie was, kwam Kirsten kijken,
Toen ik vier was, voetbalde ik in de Palamedesstraat.

Toen ik vijf was, ving ik een kikker,
Toen ik zes was, kocht ik een rol beschuit,
Toen ik zeven was, sprong ik uit het raam,
Toen ik acht was, had ik mijn eerste hersenschudding.

De mens is een lepelaar.
Een lepelaar is een varken.
Een varken is een wesp.

Arjen Duinker (1956)
Autobiografie tot op de dag van vandaag (2022)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.