Uit ’t kon minder, een bloemlezing uit het werk van Willem Wilmink (paar verhalen, meest liedjes en gedichten, in de ‘Gedundrukt’-serie van Van Oorschot).
Het viel in stukken uit elkaar
Het viel in stukken uit elkaar
zodat het haast een leugen werd,
maar weldra is het weer echt waar:
adagio in een concert
van Mozart, zon over het gras,
een oud huis in de schemering,
de samenhang die dierbaar was
en die opeens verloren ging.
••
Beminnen
Ik heb vannacht een vrouw bemind,
zoals dat heette in mijn vaders dagen.
Ik zag haar borsten keer op keer
veranderen van vorm,
ik heb haar kont en rug en kut gestreeld,
en toen ze haar fonkelende ogen sloot
heb ik naar haar wimpers gekeken.
Ze heeft zich uitgekleed en aangekleed
en het verleden opnieuw zin gegeven.
Gedichten waar mijn vader veel van hield,
heb ik vannacht herlezen.
••
Het menselijk geluk
De huur betaald. De stoep geschuurd.
Een goeie visboer in de buurt.
En een meid die als ze naast je gaat,
loopt te zingen over straat.
Willem Wilmink (1936-2003)
uit: ’t kon minder (2022)
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.
De schoonheid van de Nederlandse taal komt vooral tot uiting in de korte, diepzinnige en melodieuze gedichten. Dit motiveert mij (als Duits-Perzische) om mijn woordenschat verder uit te breiden zodat ik ooit deze gedichten kan lezen zonder woordenboek. Bedankt voor de goed gekozen posts!