Twee gedichten uit huiden, de debuutbundel van Julie Beirens.

ik wou dat ik je de lente kon laten zien
en het punt waarop we allen barsten

al even manhaftig als rupsen, tenminste
dat denken we toch

er komt loof aan bomen, dat groeit
en niemand weet waarheen

al evenmin als wij de weg weten
doorheen dit kabaal

verlangens zijn even onbetrouwbaar
als het weerbericht, als porselein in kinderhanden

en toch hopen we allen op die ene dag
dat de zon moedig uit haar schulp komt

pril en niet wetende
wat haar rol is

••

ik zoek een taal waarvan
ik een pleister kan maken
die ik dan op jou kan kleven
op elke plek waar het zeer doet

Julie Beirens
uit: huiden (2022)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.