Uit De trompetten van Toetanchamon, de nieuwe bundel van Andy Fierens.

Het vloeit

het vloeit door donkere stegen, langs lange tenen,
in goeden huize, in bergruimtes, het stroomt in vuile
plees, op foute feesten, aan ommelanden gutst het
door vuile goten, over meerpalen, langs Vlaamse
wegen, in zieke bossen en schommelstoelen met
zicht op boreale zones, over de dekens, het vloeit
over de melanomen van virologen, in de treinen
der traagheid, door maïsvelden alsook in antiquariaten
vloeit mijn zaad, kortom – u voelt mij komen – dank
u vader en moeder, voor zoveel vreugde, en ook tijdens
het beluisteren van Monteverdi’s madrigalen, lieve
schat, baant het zich in steeds rechtere lijnen een weg
naar jou, terwijl fantasten die iglo’s breien en gehaaide
bergluchtpromotoren die in lage landen gouden zaken
doen zich bij jou aanbieden, gelukkig weet jij dat het
goede leven vloeibaar is en eerlijk zaad als water, dat
het altijd een weg zoekt van mij naar jou, trouw als
een hond, en wij verdragen zij die zeggen waarom
moet bij lui als jullie altijd alles over seks gaan, laat
een banaan toch een keer gewoon een banaan zijn,
zij dwalen, het gaat om geven en nemen, delen en
helen, het gaat om sierlijk zwemmen met dierlijk
diepe slagen in de lauwe baden van een oeroud elixir,
het gaat om samen in genade naar de sterren reiken.

Andy Fierens (1976)
uit: De trompetten van Toetanchamon (2022)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.