Uit Krop, het poëziedebuut van schrijfster Anne Provoost.

Jong belegen

Ruik toch wat we bewaren in lellen, in liezen, in navels:
talgsecretie, enzymen, fermentatie geklit tot witdonzen kaaskorst

Camembert heeft de reputatie verslavend te zijn en pijnstillend als morfine
Haal het diep
adem het op als in slaap
voel de verandering in onze pH

Ooit waren we romig en vet, onze zuurmantel door loog en door basen
onaangeraakt, geen luchtje aan ons bouquet,
dan
met de jaren
een zoompje van aarde

Lees het als een vooraankondiging dat de tijd niet aan onze zijde blijft staan

We schuiven de kelder in

Bereid je, maak je klaar
voor verzekerde bewaring
Sterk organismen aan, buffer het
voor de broedhaard noodzakelijk materiaal

Breng je bederf, draag me
de pijngrens voorbij, tast mijn bloed
aan, verteer me van huid tot haar

Anne Provoost (1964)
uit: Krop (2022)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.