Koude oorlog

De wereld kan een lentemiddag bloeien,
wanneer ik zijlings in gezinsverband
mijn beide blonde kind’ren in het zand
der middagstilte zorgeloos zie stoeien.

Mijn vrouw laat zich nu van de zon doorgloeien
en met de warme aarde lijfsverwant
geeft zij me bijna moederlijk een hand
van trouw, waardoor ik mij als man voel groeien.

Een straalvliegtuig rijt door mijn teerste dromen
van vrede zijn enorme schaduwschaar:
ik word me bloedwarm, bovengronds gewaar.

Wij zullen nimmer tot elkander komen
als nu, al vormen wij dan – even maar –
een slechts van angst communicerend paar.

Frans Babylon (1924-1968)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.