Uit Kokanje, de nieuwe bundel van Hannah van Binsbergen.

Dolen

De rotgang der geschiedenis begon
met bouw. Arm land, wat dacht je
dat ze murw en nietig in het bivak zouden blijven
elke dood een schok en honger dagelijks
soms dodelijk? Breek af dit doolhof
zeiden zij en maak een kavel

zo begon ons dolen. Helderte verscheen.
De kleinste streep schoot naar de verte
een zang vloog dertig eeuwen later uit het stof
om ons de oren af te zagen, hier en nu
waar wij allang een eigen lering trokken.
Ons alfabet, ons plaagtuig. Een borgpen voor
een schommelend visioen zolang de pot nog papt

maar het drijft, ons narrenschip
drijft het dan niet? Vallend lopen recht
de armen in van de vermoeidheid, ja we
hapten stof, ja eigen domme schuld, en alles
wat te vuur staat brandt. Laat los de boze
honden langs de lijnen van de tekst
terug tot de afkomst, waar de vrede ook niet woont
en laten – vrienden – laten we een nieuwe bouw beginnen

Hannah van Binsbergen (1993)
uit: Kokanje (2022)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail.