•• Vandaag is het Bad Poetry Day — ook bij Coster. De Schot William McGonagall (1825-1902) is de meest gecultiveerde slechtste dichter ter wereld. Ook een cultstatus heeft Vogon Poetry, volgens de Hitchhiker’s Guide to the Galaxy de op twee na slechtste poëzie ter wereld. Bij ons wordt vaak de draak gestoken met Candlelight-gedichten, maar we hebben geen ‘Slechtste dichter des vaderlands’. Hele slechte gedichten hebben we wel. Wim Zaal stelde daaruit de bloemlezing Bar & boos samen, en Gerrit Komrij Bombast en larie. Daaruit vandaag twee gedichten.

Huwelijksgeluk
An ideal of mine

Ik keer des avonds laat vermoeid van ’t werk:
Gij glimlacht, zoent me en zie! ‘k hervoel me sterk
Voor morgen reeds — Maar ’t al, opeens, verzwindt
En slechts besef ik dit nog: ”k Word bemind!’

Na ’t avondmaal, in ’t knus nvertrekje vóór
Beroeren zacht uw vingeren ’t gladde ivoor
Des orgels: O! mijn God, hoe wonderschoon
Is die muziek, die ruist door onze woon!

Mijn pijp walmt langzaam uit … Ik staar U aan
Verrukt; mijn boezem hijgt; een zalige traan
Van wonne welt me in ’t oog — mijn ziele bidt
En dankt en juicht en jubelt: ‘Mijn bezit!’

Mijne aangebeden Vrouw, Gij zijt een Fee,
Die, naar het Rijk der Liefde, telkens mee
En wéér mij voert: Gij-zelve er zijt Vorstin,
Die mij tot Koning maakt, die U bemin!

Frans Meulders

•••

Rouwklachte

’t Jong liefje is dood,
o droef gebeuren,
’t jong liefje is dood.

O droef gebeuren,
weg is haar wangenrood,
haar ogenkleur, en

haar liefde groot.
Wee, ’k ga haar beuren
grafwaarts en poot

een roos tot treuren.

C.A. Wienecke (1874-1948)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail