Bekentenis

Ik ben den weg voorgoed vergeten,
De goden hebben mij verblind,
En menschen die de waarheid weten
Ontvlucht ik als een angstig kind.

En wat ik denk is enkel schuim
Dat verre golven achterlieten,
De vlokken gaan door ’t wereldruim
Waarin zij snel tot niets verschieten.

Soms droom ik went’lende fragmenten:
Een wilden groei, een bleek verval,
Een glans van haast vergeten lenten
Wegscheemrend in een schaduwdal.

Ik zal geen bergen meer bestijgen
En weet niet of ik nog iets wil,
Want waar ik luister vind ik zwijgen
En waar ik kijk staat alles stil.

H.W.J.M. Keuls (1883-1968)
uit: Valscherm (1958)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail