Aftakeling

De ouderdom, die met gebreken komt,
is bijna klaar met zijn omsingeling.
Al wat ik ben is nog herinnering:
het meeste heeft de tijd al uitgegomd.

Al ben ik nog mijzelf, ik ben vermomd,
een soort nostalgische tentoonstelling
waarop ik als een godvergeten ding
met alles wat ik was sta opgesomd:

Toen had-ie nog een kop met stroblond haar,
Toen dook-ie nog geregeld van de hoge,
Toen was-ie nog een dichter, en bevlogen,
Toen kwam-ie nog in tien seconden klaar…

Ja, toen was ik de man die ik herken
als ik een dag de tijd vergeten ben.

Nico Scheepmaker (1930-1990)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail