Uit Met wat geluk, de nieuwe bundel van Ingmar Heytze.

Vroeger

De buren hadden een nestje met vroeger.
Het was nog niet eens zo oud, het krioelde
als puppy’s door elkaar, ze keken me allemaal
aan en ik kon niet kiezen zo lief — maar ik weet
hoe dat gaat, ze groeien je huis uit als marshmallows
in een magnetron, jij leest toch ook wel eens een krant,
hoe vaak staat er geen bericht over iemand die opeens
omsingeld was door vroeger, de trap niet meer af kwam,
de zolder op gedwongen, vergeefs rammelend aan
het dakraam dat al van buitenaf werd dichtgedrukt,
een verschrikkelijke dood — stikken in een verleden
dat je nietsvermoedend in huis hebt gelaten,
grootgebracht, pootjes laten geven, dood
leren liggen — alsof vroeger dat soms kan.

Ingmar Heytze (1970)
uit: Met wat geluk (2022)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail