ik zag de oude beker staan en dronk
want ik had dorst ik dacht er niet bij na
en waar ik stond draaiden de dingen om
en alles wat hiervoor kwam kwam hierna
en alles wat hierna kwam kwam hiervoor
en alles kwam en ging en draaide door

tollend wierp ik de beker op de grond

en waar hij viel siste het ornament
dat sterren spattend uit de zetting sprong
en om mij heen trilde een firmament
van licht en klank dat door het lichtveld heen
mij naderde en tegelijk verdween
en achterbleef ongrijpbaar als een stem

dit is je mal zei het giet nu je brons

Gertrude Starink (1947-2002)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail