Een zomer vrij van nut (6)

Tot nu toe in ons feuilleton Een zomer vrij van nut: Sanne is in 2027 een jonge universitair docent die ontdekt dat haar studenten geen schrijfcursus meer willen doen omdat ze het nut er niet van in ziet. Ze praat er op het plein voor het universiteitsgebouw over met de leuke student (m/v/x) Josse.

“Hé, kijk eens wie we daar hebben,” zei Josse.

Vanuit het gebouw kwam Arjan Berger aangelopen, het hoofd van de afdeling Nederlandse Taal en Cultuur en dus Sannes baas. Hij droeg een laptop onder zijn arm – volgens sommigen een teken dat hij achterliep, want wat moest je met een laptop als je alles kon doen via de kunstmatige stem in je oor?

“Sanne!” zei hij. “Moet jij niet aan het werk? Deze jonge mensen hier…” Hij keek minachtend naar Josse alsof die in diens eentje de hele moderne jeugd vertegenwoordigde. “Ik weet niet waarom jullie hier zijn als je zo’n hekel hebt aan studeren”, zei hij. “Ga toch gewoon thuis lekker op je diploma zitten wachten.”

“Ik heb me ingeschreven, Arjan. Ik mag gaan en staan waar ik wil. Wil je een pruim?” Het was onduidelijk aan wie Josse die vraag precies stelde.

“Het is niet echt het seizoen voor pruimen”, zei de stem in Sannes oor.

“Ja, graag”, zei Sanne.

“Het lijkt me echt beter als je aan het werk gaat, Sanne,” zei Arjan. “We hebben vandaag een bureau voor je vrijgehouden, dan lijkt het me ook zaak om daar gebruik van te maken.” Anders dan bij haar vorige werkgever mochten medewerkers van deze universiteit alleen een aantal uur voor en na hun colleges gebruik maken van hun bureau en werden ze bovendien ook echt geacht dan fysiek aanwezig te zijn. De universiteit ging in haar campagnes prat op het ‘echte leven’ dat zich op de campus af zou spelen.

En deze regels dwongen dat echte leven af.

“Goed Arjan,” zei Sanne. “Dag Josse.”

“Ik loop met je mee,” zei Arjan, ineens amicaal. “We gaan vanmiddag ook met zijn allen lunchen,” heb je daar misschien zin in? Dan kunnen we ook kletsen over je onderzoek.”

Hij rook een beetje naar karnemelk, merkte Sanne, en toen ze naar zijn oren keek, besefte ze dat er waarschijnlijk geen stem in zat. Er zat geen knopje op en ze kon zich niet voorstellen dat hij een implantaat had.

“Verzin jij alles wat je zegt zelf?” vroeg ze voor ze erover had nagedacht (“Sanne!” riep haar stem in haar oor geschrokken.)

“Natuurlijk”, zei Arjan. “Ik ben een humanist tot in de kist. Het menselijke moet voorop blijven staan: menselijke interactie tussen collega’s én in de collegezaal. Ik schrijf mijn artikelen ook zelf. De spellingcorrector is mijn enige compromis.”

Schrijf een script voor een comedy voor Netflix gebaseerd op dit verhaal.

Bing:

INT. UNIVERSITY FACULTY LOUNGE – DAY

Sanne, a quirky and energetic university lecturer, sits in the faculty lounge, sipping coffee. Josse, a charming and witty student, enters, holding a tray with two cups of coffee.

JOSSE (smiling) Hey, Sanne! Coffee break?

SANNE (excitedly) Josse, my savior! I’ve been grading papers for hours. Coffee is my lifeline!

They both sit down at a nearby table, placing the cups on it.

JOSSE (raising an eyebrow) So, any interesting encounters with Arjan today?

SANNE (grinning mischievously) Oh, you won’t believe it! I was discussing the relevance of writing courses with him. He thinks we should just sit at home and wait for our diplomas.

JOSSE (laughing) Classic Arjan! Always full of unconventional wisdom.

Suddenly, ARJAN enters the lounge, wearing a bright Hawaiian shirt and carrying a ukulele.

ARJAN (cheerfully) Ah, my favorite colleagues! Mind if I join you?

SANNE (raising an eyebrow) Arjan, are you trying to audition for a comedy act?

ARJAN (chuckles) Well, the world needs a dose of laughter, even in academia.

Josse hands Arjan a cup of coffee, and they all sit together, forming an impromptu coffee club.

SANNE (teasingly) So, Arjan, when did you become a humanist comedian?

ARJAN (grinning) Oh, I’ve always had a flair for the dramatic. Did you know I once performed stand-up at a conference? It was a hit!

JOSSE (amused) I can imagine! Your lectures are already quite entertaining.

ARJAN (raising his ukulele) Speaking of entertainment, how about a little sing-along?

Sanne and Josse exchange amused glances.

SANNE (teasingly) Arjan, please spare us from your musical talents.

ARJAN (defiantly) Oh, come on! It’ll be fun.

Arjan starts strumming the ukulele, attempting to sing a popular song, but hilariously butchers the lyrics.

SANNE (dissolving into laughter) Arjan, stick to your day job!

JOSSE (joining in the laughter) Indeed! We wouldn’t want you to become the next failed comedian turned university administrator.

They continue laughing, sipping their coffee, and sharing funny anecdotes, creating a joyful atmosphere in the faculty lounge.

FADE OUT.