Uit Zombie zoekt zielgeno(o)t, de nieuwe bundel van Jan Lauwereyns.

Schmidt-Rodenko-Lucebert-Claus-Vasalis

Er zijn geen mensen meer, er zijn hormonen, meende Zombie,

een tikkeltje filosofisch gestemd, hij had zijn tweede kopje
koffie nog niet op, en altijd is er weer wat anders bietebauw,

en boze tweets bejammeren vlotte inflatie, zoveel teddyberen

zijn hier dood, weer gaat de wereld als een meisjeskamer dicht,
waar is mijn zielgeno(o)t behalve ergens op de verkeerde plek,

ha, dolle hondenglimlach van de pijn, grote heksenangsten

van de honger, in ijzeren longen gevangen libretto’s, ik tracht,
beweerde Zombie, op poëtische wijze, dat wil zeggen, de taal

in haar schoonheid, mijn heidens altaar, ik nagel je adem en je

lichaam neer, het jonge hoofd nog ongeschonden, de trotse
romp nog onverslagen, en legde met een zucht zijn iPad weg,

niet het bijten doet zo’n plezier, maar het doorgebeten hebben.

Jan Lauwereyns (1969)
uit: (Koppernik, 2023)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail