Een zomer vrij van nut (9) 

Tot nu toe in ons feuilleton Een zomer vrij van nut: Na een inspannende eerste werkdag als universitair docent wil Sanne de stem in haar oor een verhaal van Niña Weijers laten voorlezen. Het blijkt echter dat Weijers daarvoor haar toestemming heeft teruggetrokken. Wat nu?

‘Ik heb contact met de stem in het oor van Niña Weijers’, zei de stem in het oor van Sanne de Bree. ‘Ze zegt dat Niña het best even wil uitleggen.’

‘Ooooh!’ riep Sanne, en hield even haar hand door haar krullen, alsof er ook een videoverbinding zou zijn. ‘Laat maar doorkomen.’

‘Met Niña’, zei de stem in haar oor, maar nu met de stem van Niña Weijers. Zoals die stem ook klonk als ze zelfgeschreven verhalen in de stijl van Niña Weijers voorlas.

‘Met Sanne. Sanne de Bree. Ik ben een enorme fan van uw werk…’

‘Je werk.’

‘… je werk. En nu heb ik sinds een maand of twee een abonnement op de dienst die verhalen kan vertellen in jouw stijl…’

‘Dat hoorde ik.’ De stem klonk geïnteresseerd. Sanne wist nog altijd niet of je nu echt kon horen of een stem werd aangestuurd door de persoon aan wie hij behoorde of door een kunstmatige intelligentie, maar ze maakte zich soms illusies.

‘Maar mijn stem zegt dat je ermee opgehouden bent.’

‘Ik vertrouw die systemen niet’, zei Niña. ‘Wat zijn dat voor verhalen die ze vertellen met mijn stem?’

‘Ik vind ze zeker interessant! Misschien niet zo ijzersterk als die van u, van jou, maar toch interessant genoeg. Ik luister er altijd naar voor het slapen gaan. Het geeft me altijd nog iets om over na te denken.’

‘Sorry’, zei Niña, ‘ik wil echt de meester blijven over mijn eigen verhalen. Het voelt ongemakkelijk als iemand anders gaat verzinnen wat ik allemaal zou zeggen. Ik bedenk dat liever zelf.’

Sanne keek beteuterd naar de tafel die voor haar leg. ‘Wanneer komt er weer een nieuw boek van u?’

‘Dat duurt nog zeker een half jaar’, zei Niña.

‘Ik weet niet zo goed wat ik in die tijd moet doen.’

‘Luister,’ zei Niña. ‘Ik ben ook de beroerdste niet. Je mag de oudere verhaaltjes nog wel eens terugluisteren. En ik wil als ik het niet vergeet af en toe best een opname maken als ik mijn kinderen een verhaaltje vertel. Onder voorwaarde dat je ze niet aan iemand anders verkoopt.’

‘Nee’, zei Sanne. ‘Nee, dankjewel. Ik ga wel op zoek naar iets anders.’

‘Het spijt me. Als ik van gedachten verander, ben jij de eerste die het hoort.’

Na deze scène komt Niña Weijers met een onverwachte ontboezeming. Schrijf de dialoog op waarin deze ontboezeming wordt gedaan.

ChatGPT:

“Mag ik je nog iets vragen, Niña?” vroeg Sanne.

“Natuurlijk,” antwoordde Niña nieuwsgierig. “Ga je gang.”

“Ik ben altijd al benieuwd geweest naar het creatieve proces achter je verhalen,” begon Sanne. “Heb je ooit overwogen om anderen jouw personages en wereld te laten gebruiken om hun eigen verhalen te vertellen? Zoals in een soort van schrijfwedstrijd of project?”

Niña leek even na te denken over de vraag. “Het is interessant,” zei ze uiteindelijk. “Ik heb er nooit serieus over nagedacht, maar ik kan zien hoe dat een interessant experiment zou kunnen zijn.”

“Je hebt zoveel unieke elementen in je verhalen,” vervolgde Sanne, “en het zou geweldig zijn om te zien hoe andere schrijvers ermee omgaan en hun eigen draai eraan geven.”

Niña leek geïntrigeerd door het idee. “Misschien moet ik er eens over nadenken,” zei ze. “Het zou inderdaad een interessante manier kunnen zijn om interactie te hebben met mijn lezers en andere schrijvers.”

Sanne glimlachte opgetogen. “Dat zou fantastisch zijn! Ik denk dat veel mensen er enthousiast over zouden zijn en het zou een geweldige kans zijn voor opkomende schrijvers om hun talent te laten zien.”

“Ik zal er serieus over nadenken,” herhaalde Niña. “En als ik besluit om zoiets te doen, beloof ik je dat jij de eerste bent die het hoort.”

Sanne kon haar geluk niet op. “Dank je wel, Niña! Ik kijk ernaar uit om te zien wat de toekomst brengt. En ik zal je nieuwe boek zeker met veel plezier lezen zodra het uitkomt.”

“Dat waardeer ik enorm,” zei Niña oprecht. “Bedankt voor je begrip en steun, Sanne. Het betekent veel voor me.”

Met een warm gevoel in haar hart nam Sanne afscheid van Niña. Hoewel ze niet langer verhalen in de stijl van Niña kon beluisteren, was ze opgewonden over de mogelijke nieuwe wegen die Niña in de toekomst zou inslaan. En wie weet, misschien zou ze zelfs ooit de kans krijgen om iets bij te dragen aan het universum van haar geliefde schrijver.