Geen ootjes, s.v.p.

Gij waart de lust van mijn leven,
O vrouw, die ik niet meer bemin.
Ik heb u alles gegeven
En maakte u tot mijn vorstin.

Ik gaf u een zilveren badkuip,
Robijn gaf ik u en smaragd.
Doch gij hebt al mijn geschenken
Naar de bank van lening gebracht.

Gij hebt mij links laten liggen
(Waar onze matras het meest kraakt).
Gij hebt mij in ’t ootje genomen
En van alles een potje gemaakt.

En kan ik het potje vergeven
— O potje, o bron van verdriet! —
Het ootje neem ik u kwalijk,
Het ootje vergeef ik u niet.

•••

Minnelied

Als jij ooit de benen neemt,
neem dan ook de mijne.
Wat zal ik nog wandelen,
als niet meer mijn kleine

Mientje mij ter zijde gaat.
Ieder neem’ het zijne.
Maar, als jij de benen neemt,
lief, neem dan ook de mijne.

Daan Zonderland (1909-1977)

---

Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere werkdag een gedicht per mail